Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Saint-André-d'Hébertot is een 17e en 18e-eeuwse residentie in het departement Calvados van Normandië. Het bestaat uit een Louis XV gebouw, herbouwd rond 1730, en een Hendrik IV gebouw uit het begin van de zeventiende eeuw. Het landgoed omvat ook commons, grachts en een Frans-stijl parterre, elementen beschermd als historische monumenten.

Het gebouw van het kasteel begon in de 17e eeuw onder impuls van Jacques de Nollent, heer van Fatouville, die de grote toren oprichtte. In de 18e eeuw kwam het landgoed in handen van de familie Nollent en in 1780 werd het verkocht aan de graaf van Blanky, Pierre Constantin Leviconte de Blanky. In 1791 werd het overgenomen door de familie Duhamel, die het tot 1852 bewaarde. De chemicus Louis-Nicolas Vauquelin stierf daar in 1829.

De gevels, daken, gracht en deelerre van het kasteel zijn tussen 1948 en 1961 geclassificeerd of als historische monumenten vermeld. De site wordt geassocieerd met prominente figuren zoals Henri-François-de-Paule Daguesseau, zoon van de kanselier, en zijn vrouw Françoise-Marthe-Anglique de Nollent, erfgenaam van het landgoed voor de verkoop.

Het kasteel illustreert de Normandische aristocratische architectuur en combineert Henry IV en Louis XV stijlen. De geschiedenis weerspiegelt de familieallianties en erfgoeduitzendingen van het oude regime tijdens de revolutie. De commons, gedateerd uit de 18e eeuw, completeren deze emblematische set van de Pays d'Auge.

De bescherming van het monument, dat plaatsvond in de 20e eeuw, onderstreept het historische en architectonische belang ervan. Vandaag de dag blijft het kasteel een getuigenis van sociale en stilistische ontwikkelingen tussen de 17e en 18e eeuw in Normandië.

Externe links