Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Alteville bestaat uit twee gebouwen gebouwd op verschillende tijden: een 16e-eeuws sterk huis en een 18e-eeuws paviljoen. Het eerste deel, gebouwd in 1564 door Étienne Toupet, triller van de zoutoplossingen van Dieuze, is een typische bouw van de tijd, met een toren, moordenaars en slede ramen. Dit fief werd hem toegekend door hertog Karel IV van Lotharingen, waardoor het belang ervan in de regio werd onderstreept.

In 1698 bouwde Charles Palleot, een cavalerieofficier, het tweede gebouw, een twee verdiepingen tellend vierkant paviljoen met twee vleugels. Hij voegde ook een kapel gewijd aan Saint Charles toe. Het kasteel veranderde meerdere keren van eigenaar, met name in 1786, toen het toebehoorde aan Nicolas Leclerc, algemene boer van Lotharingen en Barrois. Zijn schoonzoon, Jean-Baptiste-Nicolas Vivaux, vierde zijn huwelijk daar in 1786.

In de 19e eeuw kwam het kasteel in handen van verschillende invloedrijke families, waaronder generaal Charles Louis Dieudonné Grandjean in 1819, en zijn zoon Victor Aimé in 1827. In 1859 werd François-Paul de Guaita, algemeen raadslid van de Meurthe en geleerde boer, eigenaar na zijn huwelijk met Marie Amélie Grandjean. Hun zoon Stanislas de Guaita, een beroemde occultist en dichter, werd daar geboren in 1861 en stierf daar in 1897.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leed het kasteel grote schade: Duitse troepen vernietigden de kapel en plunderden houtwerk en schoorstenen. Na de oorlog werd het landgoed gerestaureerd en gedeeltelijk omgevormd tot kamers, met behoud van het historische erfgoed.

Het kasteel van Alteville is een opmerkelijk voorbeeld van Lorrain architectuur, die 16e-eeuwse verdedigingselementen en 18e-eeuwse klassieke elegantie combineert. De geschiedenis weerspiegelt de politieke en sociale ontwikkelingen in de regio, van de periode van de hertogen van Lotharingen tot de huidige periode.

Vandaag de dag is het kasteel een plaats vol geschiedenis, geassocieerd met prominente persoonlijkheden zoals Stanislas de Guaita. Het belichaamt het architectonische en culturele erfgoed van Tarquimpol, een dorp gelegen in een beschermde natuurlijke omgeving, tussen vijvers en bossen, in het hart van het Regionale Natuurpark van Lotharingen.

Externe links