Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Angervilliers, gelegen in het huidige departement van Essonne, is ontstaan in de 14e eeuw onder Elizabeth d'Angervilliers, die het tot zijn residentie maakte. In de 16e eeuw kwam hij in handen van Anne de Pisseleu, hertogin van Etampes en favoriet van Francis I. Het landgoed, dan centrum van seigneuriale rechtvaardigheid, vandaag behoudt alleen de H-vormige pers, gedeeltelijk gerestaureerd om administratieve en culturele gebouwen te huisvesten.

Aan het begin van de 17e eeuw werd Jacques-Auguste de Thou, voorzitter van het Parijse parlement, eigenaar van het landgoed voordat het werd overgedragen aan Jacques Bouhier de Beauregard. Zijn erfgenaam, Edward Ollier de Nointel, breidde het land sterk uit. Het kasteel werd vervolgens doorgegeven aan Prosper Bauyn, een parlementslid, en vervolgens aan zijn zoon Nicolas-Prosper, minister van Oorlog onder Lodewijk XV. Hij liet hem na aan zijn dochter Jeanne Bauyn, opvolgster van de markies de Maisons en de hertog van Ruffec, zoon van de beroemde gedenkteken Sint-Simon.

Het landgoed beleefde een zalige periode in de 18e eeuw, gastvrije figuren van de Verlichting zoals Madame de Récamier, intieme vriendin van Madame de Catellan, eigenaar van het pand. Schrijvers als Chateaubriand of Benjamin Constant kunnen daar gebleven zijn, hoewel dit hypothetisch blijft. Het kasteel, omgeven door een park ontworpen door Le Nôtre en gevoed door ondergrondse aquaducten, werd geleidelijk veranderd: het 17e eeuwse gebouw verdween in 1815, vervangen door een "Rose Castle," zelf gewijzigd door Gravin Sapia de Lencia.

In de 20e eeuw veranderde het landgoed meerdere keren van eigenaar, waaronder die van Lazare Weiller, die daar een herenhuis bouwde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij opgeroepen door de Todt organisatie en vervolgens door de geallieerden. Na de oorlog werd het overgenomen door Gustave Leven (Family of Perrier Waters) voordat het in 1983 gedeeltelijk door de gemeente werd gekocht. Vandaag de dag, de oranjerie (1682) en de dovecote, geregistreerd in de historische monumenten sinds 1985, huisvest het stadhuis en de gemeentelijke bibliotheek.

De site, bekend als het "Drie Columns Domain" door stedelijke ontdekkingsreizigers, getuigt van een rijk maar kwetsbaar erfgoed. De overblijfselen van de gemeenten, de stukken water en de sporen van de ontwikkelingen van Le Nôtre herinneren aan haar prestigieuze verleden, tussen seigneuriale macht, wereldse leven en opeenvolgende architectonische transformaties.

Externe links