Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Antigny, gelegen in Foissy aan de Gold Coast, vindt zijn oorsprong in de twaalfde eeuw, met overblijfselen als een vierhoekige toren en dikke muren aan de noordoostelijke kant. Het huidige gebouw, in de vorm van een diamant, omvat een ronde 15e eeuwse toren met mâchicoulis, een huis lichaam uit de 17e (1624), en 18e eeuwse ontwikkelingen zoals stallen omgebouwd tot kapel. Het landgoed, bekleed met symmetrische bossen en tuinen verdeeld in zes grasbedden, strekt zich uit over bijna 5 hectare, waaronder boomgaarden en boerderijen omgetoverd tot verhuur.

Het kasteel begon in 1116 met Eudes, Viscount de Beaune, gevolgd door de families Antigny, Montagu en Montbéliard in de 13e eeuw. In de 15e eeuw kwam het kasteel in handen van de Noyers, La Tremeille en Vergy, voordat het in 1477 in beslag werd genomen door Lodewijk XI aan Claude de Toullongeon, supporter van Marie de Bourgogne. De Damascus, markies d'Antigny vanaf 1654, bleef de eigenaren tot 1803, een periode gekenmerkt door architectonische transformaties en nobele allianties, zoals de Wenen en Chastellux.

In de 19e eeuw, veranderde het kasteel vaak van handen, vallen in onbruik tot de overname in 1923 door de Amerikaanse kunsthistoricus Royall Tyler en zijn vrouw Elisana. Het echtpaar herstelde het landgoed, gastvrije intellectuelen als Edith Wharton en het behoud van het kasteel tijdens de Tweede Wereldoorlog dankzij de brutaliteit van Elisana, die de eis van de Duitsers vermeden. Het kasteel, dat nog steeds eigendom is van de afstammelingen Tyler, heeft in 1993 een historisch monument, dat middeleeuws erfgoed en moderniteit combineert met rijkelijk ingerichte interieurs en technische uitrusting die door de eeuwen heen zijn toegevoegd.

Het kasteel combineert defensieve elementen (de verandatoren, courtines) met verfijnde leefruimten, zoals de grote woonkamer met haar monumentale open haard uit 1680 of de bibliotheek waar Royall Tyler schreef. De tuinen, ingericht in het Frans, en de bijgebouwen (metaries, boomgaarden) getuigen van haar evolutie van een feodale vesting naar een aristocratische residentie, dan naar een intellectueel resort. Byzantijnse voorwerpen verzameld door Tyler en sporen van Edith Wharton voegen een unieke culturele dimensie toe aan de site.

Onder de opmerkelijke anekdotes, diende het kasteel als een toevluchtsoord voor een geallieerde piloot tijdens de oorlog, verborgen en vervolgens geëxfileerd door de Tyler bestuurder, Henry Clark Smith. De Tylers moderniseerden het huis ook met baanbrekende apparatuur voor de periode (telefoon in 1923, multimedia), met behoud van historische elementen zoals een 19e-eeuwse voetbad. Vandaag, hoewel niet open voor bezoeken, wordt het kasteel gehuurd voor een verblijf, waardoor zijn rol als een plaats van herinnering en gezelligheid.

Externe links