Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Aujargues, gelegen in het zuiden van het departement Gard in Occitanie, vindt zijn oorsprong in de middeleeuwen als een kasteel. Het behoorde tot de Bernard Aton familie rond 1150, en in 1306 werd gegeven door Philip de Bel aan Guillaume de Nogaret als een beloning voor zijn rol in het conflict tussen de koning en paus Boniface VIII. Dit landgoed bleef in de familie Nogaret voor bijna 500 jaar, tot de verkoop in 1800 na een brand in 1792.

Het huidige kasteel, gedeeltelijk herbouwd, heeft een centraal lichaam op het zuiden met een vleugel in ruil voor plein. De bijgebouwen omvatten een dovecote uit 1699, een Louis XIV-era koeler, en een oude omheinde tuin. De site, geclassificeerd in 1969 en vermeld als een historische monumenten in 2014, getuigt van de seigneuriële architectuur en agrarische ontwikkelingen van de 17e en 18e eeuw.

Het landgoed werd gekenmerkt door gewelddadige gebeurtenissen, zoals de brand op 1 april 1792, de dag dat de naburige kastelen van Aubais en Gallargues-le-Montueux hetzelfde lot leden. Na zijn verkoop door Joseph de Nogaret kwam hij in handen van de familie Causse d'Aigues-Vives. Tegenwoordig zijn het kasteel en de bijgebouwen (boerderij, binnenplaats, park, koeler) beschermd vanwege hun erfgoed en historische waarde.

De dovecote, opmerkelijk voor zijn vierkante toren geplaatst op vier bogen in het midden van de hangar, draagt de datum van 1699 op zijn kluis sleutel. Vlakbij, de koeler, gegraven onder het kasteel, illustreert het belang van voedselbescherming in de moderne tijd. Deze elementen, geassocieerd met omheining muren en poorten, vormen een coherente set geclassificeerd als historische monumenten.

Het kasteel is ook verbonden met historische figuren zoals Guillaume de Nogaret, advocaat en adviseur van Philip de Bel, bekend om zijn betrokkenheid bij de Anagni-aanval op de paus. Meer recent woonde de schrijver Frédéric Jacques Temple (1921-2020) in de gemeente en voegde een culturele dimensie toe aan het lokale erfgoed.

De site is onderdeel van een mediterraan landschap gekenmerkt door opmerkelijke bomen planten, waaronder een groep cipressen tussen 350 en 400 jaar oud. Dit milieu erfgoed vormt een aanvulling op het historische belang van het landgoed, geclassificeerd om zijn architectuur en integratie in het landelijke grondgebied van de Gard.

Externe links