Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Aulnay, gelegen in Aulnay-de-Saintonge (Charente-Maritime), bezette een strategische locatie op de Romeinse route tussen Saintes en Poitiers, bekend als Aunedonacum. Vanaf de 9e eeuw behoorde de seigneury tot de familie Maigot, die het tot de 13e eeuw bewaarde. Daarna kwam het in handen van de Mortagne, de Clermont en vervolgens de Montberon, voordat het verkocht werd. Dit monument, nu uitgestorven, was een getuige van de lokale feodale dynamiek, met een 12e eeuwse ronde kerker als een belangrijk architectonisch element.

Louise de Savoie verwierf de seigneury in 1506 en bood het aan Charles d'Orléans, met clausule van terugkeer naar het koninklijke landgoed bij zijn dood. Het kasteel werd vervolgens eigendom van Marie Stuart als een bruidsschatcomplement, voordat het terugkeerde naar de Kroon na de executie. In de loop der eeuwen veranderde hij meerdere malen van hand, tot zijn definitieve verkoop op de 8 thormidor een XIII (1795). De laatste ruïnes werden in 1840, en hun stenen werden hergebruikt in de dorpsgebouwen, waar nog gebeeldhouwde elementen overblijven.

De architectuur van het kasteel bestond uit een 15 meter hoge kerker, gebouwd op een rond terre, bereikbaar door een spiraalvormige trap geïntegreerd in de dikte van de muren. De vloeren, verlicht door moordenaars, weerspiegelden een defensieve opvatting typisch voor de Middeleeuwen. In de omgeving was een imposant rondlek (duif) een aanwijzing voor het economische belang van de seigneurie, hoewel het dak nu verdwenen is.

Externe links