Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Aurouze, gelegen in het Cantal in Molompize, werd vanaf 1309 gebouwd door Bertrand de Rochefort d'Aurouze, met toestemming van Philippe le Bel. Dit kasteel, nu in ruïnes, kijkt uit over het dorp en behoudt sporen van zijn middeleeuwse architectuur: slanke gevel, vensters, kerker en toren. Het was het centrum van een seigneurieel landgoed verbonden met de families Rochefort, Courcelles en Bouillé, met wapenschilden die vijftig jaar geleden nog zichtbaar waren.

In de 14e eeuw was het kasteel de prooi van Aymerigot Marchès, een bandchef in dienst van de Engelsen, die zijn hol in 1383 maakte voordat hij het verkocht aan Johannes III van Armagnac. John de Courcelles, wiens nakomelingen, zoals Lodewijk II (gebasseerd door de Montagnes d'Auvergne onder Karel VII), zijn geschiedenis markeerde. Het kasteel veranderde meerdere keren van hand, met name door huwelijken of koninklijke confiscaties, zoals die van Lodewijk XI in 1476 ten behoeve van Jean d'Urfé.

De Bouillé, de adellijke familie van Auvergne, werd in de 15e eeuw eigenaar van het huwelijk van Anne van Urfé met Gaspard van Bouillé. Het kasteel, dat tijdens de Revolutie werd geplunderd, werd uiteindelijk in 1972 als historische monumenten opgenomen en werd in 1968 geclassificeerd. Zijn overblijfselen, waaronder een gewelfde zeshoekige hal en heraldische friezes, getuigen van zijn seigneuriële verleden en van de conflicten die hem zijn overgestoken.

Het kasteel had een rechthoekig plan geflankeerd door vier torens, waarvan de ene werd gebruikt als kerker en de andere met een wenteltrap. De zuidelijke gevel, gedeeltelijk bewaard gebleven, toont kribramen en een terras in spoor. De kerkerkamer, bedekt met ogivale gewelven, had wapenschilden van de Rochefort, Courcelles en Orlhac families, symbolen van allianties en lokale autoriteiten.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de feodale strijd en huwelijkse strategieën van de Auvergne adel. Gepasseerd in de handen van Lastic, Armagnac, Courcelles en Bouillé, illustreert het ook de verwoestingen van oorlogen (de honderdjarige oorlog, revolutie) en opeenvolgende reconstructies. Zijn late classificatie in de twintigste eeuw onderstreept zijn erfgoed belang, ondanks zijn staat van ruïne.

Externe links