Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Averton, gebouwd rond 1620 door François de Faudoas, was een uniek meesterwerk van de Griekse architectuur in Frankrijk. Beschreven in 1695 als een weelderige gebouw van 34 toises van gevel, het omvatte een lichaam van huizen tussen twee paviljoens, kolommen op drie verdiepingen, ommuurde appartementen en een kapel. De tuinen, terrassen en omheinde park van 80 hectare completeren dit uitzonderlijke landgoed, gevoed door bronnen en ingericht met waterstralen. François de Faudoas, beschermer van de kunsten, verwelkomde figuren als Scarron en benadrukte zijn culturele rol in de 17e eeuw.

Voor het kasteel, het land van de Bourg d'Averton, vazal du Vieil-Averton, gehuisvest een seigneurial huis bezocht door Renée d'Averton tussen 1569 en 1612. Het landgoed omvatte 19 boerderijen, molens en het bos van Pail, een bron van feodale inkomsten (smelters, handschoenen, royalty's in natura). De conflicten tussen de heren Bourg en Vieil-Averton, gekenmerkt door symbolische verwoestingen (zoals het oratorium van Catherine de Coëtivy in 1493) en juridische geschillen, hielden in 1630 op toen François de Faudoas de oude Averton verwierf.

De Franse Revolutie bezegelde het verval van het kasteel: verlaten, het leed de ineenstorting van haar covers, vloeren en timmerwerk. In 1793 werd zijn meubilair verkocht als nationaal eigendom door het College van Bestuur van Évron, onder bescherming van het Duitse legioen. In de 19e eeuw werd het landgoed ontmanteld: verkocht in 1812 aan de Zwarte Band voor 380.000 frank, vervolgens gekocht in 1842 door de heer Vannier, voormalig beheerder, die het vernietigde om de materialen te verkopen. Vandaag de dag zijn er alleen nog ondergrondse resten, bekkens en een put met drie kolommen over.

De feodale geschiedenis van Averton wordt gekenmerkt door spanningen tussen zijn heren en die van de oude Averton, pas opgelost in 1630. In 1743 werd de Bourg d'Averton, opgegroeid in kastanje, een graafschap onder Pierre-Marc-Antoine de Langedor. De familiebevrachter, met 23.000 stukken, werd verspreid in de 19e eeuw, hoewel sommige archieven werden teruggevonden door de nakomelingen van de Faudoas-Averton. Deze documenten werpen licht op middeleeuwse geschillen en het seigneuriële beheer van de nalatenschap.

De beschrijvingen van de 17e eeuw onderstrepen de rijkdom van het kasteel: mythologische wandtapijten (zoals Perseus en Andromède), een bibliotheek met titels bewaard in een ijzeren kasteel, en een wachtkamer. Alexis de Revignan was kapitein in 1652. De laan die naar het kasteel leidt, begrensd door een monumentale poort en een ophaalbrug op de Ausserce, weerspiegelde zijn prestige. De 17e eeuwse gravures, gereproduceerd in La Maison de Faudoas, blijven het enige visuele bewijs van dit ontbrekende monument.

Externe links