Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château d'Épinats à Cizay-la-Madeleine en Maine-et-Loire

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château
Maine-et-Loire

Château d'Épinats

    2 D163
    49700 Cizay-la-Madeleine

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XVe siècle (présumé)
Oorsprong van de put
1780
Bouw van het nieuwe huis
27 décembre 1973
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels; daken; binnentrap met smeedijzeren oprijplaat; open haard van de eetkamer (box ZI 4): inschrijving bij bestelling van 27 december 1973

Kerncijfers

Jean Dubois - Ondernemer Handtekening van het in 1780 gebouwde huis.

Oorsprong en geschiedenis

Het Château d'Épinats, gelegen in Cizay-la-Madeleine in het departement Maine-et-Loire (Pays de la Loire), is een symbool monument van de 17e en 18e eeuw. Gebouwd deels in tufa en vals, het bestaat uit een seigneurial huis en een aangrenzende boerderij, een illustratie van de lokale architectonische technieken van de periode. De centrale roterende trap, met een smeedijzeren helling en een oudere schroeftrap, getuigen van opmerkelijk vakmanschap, terwijl de eetkamer open haard en gevels sinds 1973 beschermd zijn.

Het huidige huis bestaat uit een ouder deel uit de 17e eeuw, waaronder een hal en een open haard in het westen, evenals een trap in schroeven. In 1780 tekende de ondernemer Jean Dubois de bouw van een nieuw huis, dat bestaande gebouwen omvat, zoals blijkt uit de datum van het gebouw. De boerderij, waarschijnlijk gebouwd in de 17e eeuw, en een potentieel 15e eeuw goed, later opnieuw ontworpen, voltooien het geheel. Deze elementen weerspiegelen de architectonische en functionele evolutie van het landgoed, gekenmerkt door transformaties in de 19e en 20e eeuw.

Het château d'Épinats, geregistreerd onder de titel van de Historische Monumenten op bevel van 27 december 1973, beschermt specifiek zijn gevels, daken, de binnentrap met zijn smeedijzeren helling, en de open haard van de eetkamer. Deze bescherming benadrukt de erfgoedwaarde van de site, het mengen van middeleeuwse erfgoed (pits) en veranderingen in de moderne tijd. Het gebouw belichaamt dus de lokale geschiedenis, tussen adel, landbouwactiviteiten en opeenvolgende aanpassingen aan de behoeften van de bewoners.

De locatie van het kasteel, in de stad Cizay-la-Madeleine (code Insee 49100), maakt deel uit van een gebied gekenmerkt door de tufeau, kalksteen typisch voor Anjou. Dit materiaal, veel gebruikt in de bouw van huizen en boerderijen, geeft een stilistische eenheid aan de gebouwen van de regio. De aanwezigheid van een boerderij naast het kasteel illustreert het seigneuriale systeem van de Ancien Régime, waar nobele landgoederen vaak ruimtes die gewijd zijn aan de boerderij inbouwden, waardoor hun economische autonomie gewaarborgd werd.

De renovaties van de 18e en 19e eeuw, vooral die van Jean Dubois in 1780, tonen een verlangen om het kasteel aan te passen aan de normen van comfort en esthetiek van die tijd. De inscriptie in de historische monumenten in 1973 bewaarde belangrijke elementen zoals de smeedijzeren trap, symbool van de luxe van de 18e eeuwse aristocratische huizen. Vandaag de dag, het kasteel van Epinates blijft een tastbare getuigenis van de architectuur van Angelvine, tussen middeleeuwse erfgoed en pre-revolutionaire moderniseringen.

Externe links