Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Onzain vond zijn oorsprong in de 12e eeuw, toen de heren van Bury, vazalen van de Graven van Blois, het hun tweede woonplaats maakten. Een reeds bestaande vesting, geïntegreerd in het verdedigingssysteem van de Graven van Blois tegen de Graven van Anjou in de 11e eeuw, wordt genoemd. In 1276 werd Guy de Bury geciteerd als "Sire d'Onzain" in een handvest van de abdij van Marmoutier. Tijdens de Honderdjarige Oorlog werd het fort bezet door de Engelsen van 1358 tot 1380, waarna het werd herbouwd door Hélion de Neillac, een vriend van koningen Charles V en Karel VI, die een kerker met overblijfselen toevoegde.

In de 15e eeuw ging het kasteel door een alliantie met Argenton, daarna met de Polignac, die zich uitbreidde en een kapel toevoegde. Anne de Polignac, weduwe van Charles de Bueil, hertrouwde in 1518 met François II de La Rochefoucauld. Het paar herbouwde het kasteel door het houden van de cilindrische kerker en het toevoegen van twee vleugels in het vierkant, terwijl het verfraaien van de lokale kerk. Hun zoon, François III de La Rochefoucauld, protestantse leider, werd gedood in het bloedbad van Saint Bartholomew in 1572. Het kasteel werd in 1562 in beslag genomen door Catherine de Medici.

In 1642 kocht Charles de Rostaing Onzain en sloot zich aan bij de seigneury van Bury om het graafschap Rostaing te vormen. Zijn zoon François de Rostaing bestelde een altaarstuk voor de kerk. In de 18e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand: het werd overgenomen door de graaf van Varax, die daar Voltaire ontving, vervolgens door Michel-Jean-Hugues de Péan, voormalig gouverneur van Quebec, voordat het tussen 1823 en 1826 werd afgebroken. Vandaag neemt een gastenverblijf de plaats in, midden in middeleeuwse gracht.

Tijdens de Revolutie behoorde het kasteel tot Eugène-Joseph-Stanislas Foullon d'Ecotier, zoon van een guillotine intentant, die aan de dood ontsnapte ondanks zijn gevangenschap in de Conciergerie. Het landgoed werd uiteindelijk in 1816 in beslag genomen en gefragmenteerd om de gemeenten Onzain en Molieuf te creëren. De sloop materialen worden verkocht, waardoor alleen gracht en een 19e eeuwse constructie.

Het kasteel Onzain illustreert de architectonische en politieke transformaties van de regio, van middeleeuwse vesting tot seigneuriële woonplaats, dan tot gevangenis voordat het vernietigd wordt. Zijn overblijfselen, waaronder gracht en beschermde elementen zoals het historische monument sinds 2014, getuigen van het belang ervan in de lokale en nationale geschiedenis.

Externe links