Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Orious Castle, gelegen in Saint-Maxire, New Aquitaine, is een gesloten domein van muren, gelegen in een lus van de Sèvre, weg van het dorp. Het lichaam van rechthoekige huizen, gedateerd uit de tweede helft van de zestiende eeuw, wordt aangevuld door bijgebouwen en een toren naast de oostelijke gevel. Twee bruggen kruisen de droge grachten die het gebouw omgorden, terwijl hoekkoepels op grondconsoles het defensieve aspect naar het westen versterken. De achterste ronde toren, met een schroeftrap, houdt een rond pad op consoles, en zijn stenen parapet wordt overdekt door een leien peper.

De openingen van het huis werden herontworpen in de 19e eeuw, maar het geheel bewaarde zijn karakter als een kleine landelijke seigneury van de late 16e eeuw. Een grote ronde toren, grenzend aan de bijgebouwen in het noorden, presenteert een begane grond gewelfd in puin. Oorspronkelijk werd elke hoek van het landgoed beschermd door ronde torens, nog zichtbaar op de 19e eeuwse kadaster. Ondanks de latere veranderingen illustreert het kasteel de defensieve en seigneuriële architectuur van de late renaissance, aangepast aan een landelijke context.

Het kasteel van Oriou is een historisch monument en getuigt van het strategische belang van Saint-Maxire in de 16e en 19e eeuw, met name van de bruggen en de geografische ligging. De Noordtoren, het enige deel dat beschermd wordt bij decreet van 13 april 1989, belichaamt dit defensieve erfgoed. Het interieur, grotendeels herontworpen door opeenvolgende bewoners, contrasteert met de buitenkant structuur, die trouw blijft aan zijn Renaissance erfgoed.

Externe links