Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Belvoir, gebouwd aan het einde van de 12e en aan het begin van de 13e eeuw door de stichters van het huis van Belvoir, gaat door naar de familie van Cusance in de 14e eeuw. Trouw aan de hertogen van Bourgondië, leed de neef aan de represailles van Lodewijk XI na de Slag bij Nancy (1477): het kasteel werd in 1480 verbrand en zes jaar in beslag genomen. Thibaut de Cusance herstelde het aan het einde van de 15e eeuw, terwijl Claude-François de Cusance, kolonel in dienst van Spanje, het bouwde in de 17e eeuw voor zijn vrouw, Ernestine de Withem.

De dochter van het echtpaar, Beatrix de Cusance, bekend om haar schoonheid, trouwde achtereenvolgens met de prins van Cantecroix en Karel de Vaudémont, hertog van Lotharingen. Het kasteel, verlaten na 1650, ging door naar Lotharingen en vervolgens naar Rohan. Marie-Louise de Rohan-Soubise, de gouvernante van de kinderen van Lodewijk XV, was de laatste barones. Het werd in de 19e eeuw (westelijke vleugels, torens) gedeeltelijk verwoest voordat het werd gerestaureerd door de schilder Pierre Jouffroy uit 1955.

De architectuur combineert defensieve elementen (gefosseerd, ophaalbrug, kerker) en woonelementen (eerzaal, kapel, seigneuriële kamers). De oostelijke vleugel, verwoest door een brand in 1968, werd herbouwd in tien jaar. Het kasteel herbergt nu collecties meubels, schilderijen (waaronder een portret van Beatrix van Van Dyck) en oude wapens. Gerangschikt een historisch monument in 1956, het 46-hectare landgoed is beschermd sinds 1992.

Het versterkte dorp, ooit omgord met muren, werd georganiseerd rond het kasteel. De 16e eeuwse deuropening, met sporen van ophaalbrug, geeft toegang tot een lichaam van rechthoekige huizen, waaronder de kapel en gewelfde kamers die vroeger gewijd waren aan de opslag van wijn. De Madge-Fâ toren (eind 15e eeuw), met een lantaarn ondersteund door groteske sculpturen, symboliseert wraak tegen Louis XI. De kerker, meerdere malen opnieuw ontworpen, domineert het rotsachtige spoor.

In 1848 werd het kasteel verlaten in het aartsbisdom Besançon. Verdeeld en verkocht aan boeren, werd hij gered door Pierre Jouffroy, die een restauratie van bijna vijftig jaar ondernam. Open voor het publiek van Pasen tot Toussaint, biedt het begeleide rondleidingen met de nadruk op zijn militaire geschiedenis, zijn interieurdecoraties en zijn banden met de grote Europese families.

Externe links