Lidmaatschap in de seigneurie van Favars Moyen Âge (≈ 1125)
Grond opgenomen in de lokale parochie.
1483
Overgang naar de familie Miremont
Overgang naar de familie Miremont 1483 (≈ 1483)
Verandering van middeleeuwse eigendom.
XVIIe siècle
Verwerving door Miramon
Verwerving door Miramon XVIIe siècle (≈ 1750)
Conservatieve familie tot na 1789.
XIXe siècle
Herbouw door Marsillon
Herbouw door Marsillon XIXe siècle (≈ 1865)
Modernisering kasteel en park.
1877-1878
Restauratie van het park
Restauratie van het park 1877-1878 (≈ 1878)
Groot landschapswerk.
4 octobre 1990
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 4 octobre 1990 (≈ 1990)
Park bescherming en fabrieken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Park bestaande uit: tuinpaviljoen (B 435); bijgebouwen (B 648); kippen (B 649); koeler (B 658); percelen B 434 tot en met 436, 628, 658, 660, 665 : inschrijving bij bestelling van 4 oktober 1990
Kerncijfers
Marsillon - Eigenaar en eigenaar
Parijse ingenieur, domeinbouwer.
Laurent André - Landschapsarchitect
Bijdragen aan parkplannen.
Famille de Miramon - Voormalig eigenaar (XVII-XIXe)
Gevangene voor de revolutie.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de Chadebec, gelegen in Saint-Germain-les-Vergnes en Corrèze, vindt zijn middeleeuwse oorsprong in de seigneury van Favars, die een groot deel van de parochie domineerde. Door de eeuwen heen veranderde het landgoed in handen: het ging door naar de familie Miremont in 1483, toen naar de Miramonen in de zeventiende eeuw, die het ver buiten de revolutie hield. Deze informatie benadrukt de historische verankering van de site, ruim voor de daaropvolgende wederopbouw.
In de 19e eeuw werden het kasteel en het park volledig herbouwd door Marsillon, een Parijse ingenieur, die het pand volgens de smaak van die tijd moderniseerde. Verschillende architecten en landschapsarchitecten, waaronder Laurent André, namen deel aan dit ambitieuze project, zoals blijkt uit de watergekleurde plannen ter plaatse. Het park, tussen 1877 en 1878 gerestaureerd, is ontworpen met kronkelende gangpaden, gazons versierd met zeldzame bomen en een Engelse rivier die samengordt, wat de romantische esthetiek van de eeuw weerspiegelt.
Het landgoed omvat ook nut en decoratieve elementen, zoals een kippenhok en een koelbox, geclassificeerd als "molens." Deze structuren, evenals de vierhoekige moestuin, illustreren het verlangen om functionaliteit en landschapsharmonie te verzoenen. Het park, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1990, omvat ook beboste percelen die de wilde natuur oproepen, in tegenstelling tot de aangelegde ruimtes. Het ensemble biedt een opmerkelijke getuigenis van de kunst van tuinen en residentiële architectuur van de 19e eeuw in Limousin.
