Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Champlatreux werd gebouwd tussen 1751 en 1757 door architect Jean-Michel Chevotet voor Mathieu-François Molé, voorzitter van het Parijse parlement. De laatste gebruikte het fortuin van zijn vrouw, Bonne-Félicité Bernard, om dit rotsachtige paleis op te richten op de fundamenten van een bescheiden Louis XIII residentie, gesloopt in 1750. Het project omvatte lokale materialen (gypse, steen uit nabijgelegen steengroeven) en gerecycleerde elementen, zoals stenen uit het nabijgelegen kasteel van Chauvigny. De kosten, gecontroleerd op £513,507, toegestaan om een weelderige receptie te creëren, met 23 kamers met toiletartikelen en meidenkamers.

De Franse tuinen, ontworpen door Chevotet in de jaren 1735-1740, werden in 1823 vervangen door een Engels landschapspark ontworpen door de gebroeders Thouin. Het kasteel werd in de 19e eeuw gerestaureerd door Mathieu Louis Molé en vervolgens doorgegeven aan zijn kleindochter Clotilde de Noailles. Sindsdien behoort het landgoed tot de familie van Noailles, wiens dichteres Anna de Noailles daar regelmatig verbleef. Gerangschikt Historisch Monument in 1989, het opent gedeeltelijk voor het publiek in de zomer en tijdens Heritage Days.

De architectuur van het kasteel, geïnspireerd door de rotsstijl, onderscheidt zich door zijn symmetrische gevels versierd met mascarons, gesneden frontons (vandaag gedeeltelijk verdwenen), en een koepel dak. Het centrale veelhoekige paviljoen, aan de tuinzijde, wordt voorafgegaan door een perron en overdekt door een decoratieve schaduw. Binnen houden de woonkamers (zoals de Blauwe Salon met rotsachtig houtwerk) en de bibliotheek originele decoraties. De stallen, oranjerie (vernietigd in de 19e eeuw), en droge gracht completeren deze bewaard gebleven set.

Het kasteel diende als decor voor meer dan 20 films, waaronder Boule de Suif (1945) en Jeanne du Barry (2022), evenals recente muziekvideo's. Zijn architectonische invloed vindt u in latere gebouwen zoals het kasteel van Artigny (Indre-et-Loire) of het kasteel van Saint-Thaurin (Val-d Vandaag worden het park en enkele kamers bezocht, met een zeldzame getuigenis van de aristocratische kunst van het leven in de Verlichting.

Externe links