Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Chazeron vindt zijn oorsprong in een Gallische oppidum van de vierde eeuw v.Chr., gekoppeld aan een cultus rond godheden als Grannos en Sirona, geassocieerd met de aanwezigheid van een heilige bron en symbolische beren. De Arvernes, een lokaal Keltisch volk, vestigde daar een tactische vesting, die slechts één keer werd ingenomen na een belegering van drie maanden. Bij de aankomst van de Romeinen in 53 v.Chr. kwamen de inwoners bij Julius Caesar, die hen het omringende land als beloning aanbood. De historische sporen verdwenen vervolgens tot 329, waar het kasteel weer verscheen in de Kronieken van Lord Cel, roepend een belegering afgeslagen door de Tarask huurlingen.

In de 11e eeuw bereikte het kasteel zijn hoogtepunt met de bouw van een kerker en 17 torens, die de seigneury van Châtel-Guyon tot L'Etramaille uitbreiden. Het werk duurde 68 jaar, en de architectuur had overeenkomsten met het Kasteel van Usson, wat een belangrijke geostrategische rol suggereert. Tot de 17e eeuw werd het gewijzigd door de markies François de Monestay om Lodewijk XIV te verwelkomen. Jules Hardouin-Mansart en Le Nôtre voegden klassieke vleugels en tuinen toe, maar de koning gaf het uiteindelijk op, liever Versailles.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog richtte het regime van Vichy een staatsgevangenis op voor politieke figuren als Édouard Daladier, Léon Blum en Georges Mandel, alvorens hem in 1942 om te zetten naar het College of Youth Buildings. Het kasteel heeft in 1944 een historisch monument gerangeerd en heeft een 11e-eeuwse kerker, een 17e-eeuwse erehof en de overblijfselen van de 18e eeuw, omringd door een park ontworpen door Le Nôtre en ingeschreven met opmerkelijke tuinen.

Externe links