Brand door Raymond de Turenne vers 1100 (≈ 1100)
Eerste vernietiging van het originele kasteel.
XIIe siècle
Reconstructie van het kasteel
Reconstructie van het kasteel XIIe siècle (≈ 1250)
Eerste wederopbouwfase na het vuur.
XIIIe siècle
Defensieve renovatie
Defensieve renovatie XIIIe siècle (≈ 1350)
Aangepast aan de militaire behoeften van die tijd.
1378
Genomen door Bertrand Du Guesclin
Genomen door Bertrand Du Guesclin 1378 (≈ 1378)
Overdracht onder tijdelijke Franse controle.
1453
Einde van de Engelse bezetting
Einde van de Engelse bezetting 1453 (≈ 1453)
Permanente terugkeer naar de Franse kroon.
1936
Terugkoop en back-up
Terugkoop en back-up 1936 (≈ 1936)
Einde carrière.
1948
Rangschikking van de kerker
Rangschikking van de kerker 1948 (≈ 1948)
Eerste bescherming voor historische monumenten.
2007
Uitbreiding van de classificatie
Uitbreiding van de classificatie 2007 (≈ 2007)
Bescherming van andere resten van het kasteel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De ruïnes van de Clérans kerker (d. D 14): inscriptie bij decreet van 27 september 1948 - De gebouwen en vloeren van het kasteel, met uitzondering van perceel D 14 reeds ISMH (Box D 10-13, 25-29): inschrijving bij beschikking van 15 februari 2007
Kerncijfers
Raymond de Turenne - Burggraaf en krijgsheer
Ontslagen het kasteel rond 1100.
Bertrand Du Guesclin - Connétable de France
Neem het kasteel in 1378.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de Clérans, gelegen in het dorp Cause-de-Clérans in de Dordogne, is een middeleeuws gebouw uit de 12e en 13e eeuw. Het werd aanvankelijk in brand gestoken rond 1100 door Raymond, Burggraaf van Turenne, voordat het werd herbouwd kort daarna, en vervolgens herbouwd in de 13e eeuw om zich aan te passen aan de defensieve behoeften van de tijd. De strategische ligging in de paarse Périgord maakte het een probleem tijdens de conflicten tussen Engels en Frans.
Tijdens de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) veranderde het kasteel meerdere keren van hand, vooral in 1378, toen het werd ingenomen door Bertrand Du Guesclin namens de Fransen. In 1453 werd hij definitief Frans. Later verlaten, diende het als steengroeve in de 19e eeuw, voordat het werd gekocht in 1936 en gedeeltelijk bewaard. Vandaag de dag behoudt het een imposante kerker en overblijfselen van zijn behuizing, geclassificeerd als historische monumenten in 1948 en 2007.
De site, een privé-eigendom, opent uitzonderlijk voor het publiek tijdens de Europese Erfgoeddagen. Zijn castrum, omgeven door een veelhoekige behuizing, getuigt van zijn defensieve rol en lokale betekenis. Tussen de 13e en 15e eeuw was Clérans ook een toevluchtsoord voor de Gereformeerden en voegde een religieuze dimensie toe aan zijn militaire geschiedenis. De huidige ruïnes, hoewel fragmentarisch, bieden een overzicht van de middeleeuwse architectuur, tussen verloren huizen en kapel veranderd in een woning.
Het kasteel bestaat uit de resten van een verhoogde kerker, twee gedeeltelijk bewaard gebleven torens en fragmenten van wallen. De kapel, gerenoveerd in woningen, is een van de weinige nog bewoonbare elementen. De opeenvolgende opgravingen en beschermingen (1948 voor de kerker, 2007 voor alle overblijfselen) onderstrepen haar erfgoed belang, ondanks de aantastingen geleden door de eeuwen heen. De geschiedenis weerspiegelt de tumults van de middeleeuwse Périgord, tussen feodale conflicten en Engels-Franse oorlog.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen