Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Commarque, gebouwd in de 12e eeuw op verzoek van de abdijen van Sarlat, was aanvankelijk een houten toren ontworpen om de vallei te beveiligen, een kruispunt van commerciële wegen tussen Périgueux-Cahors en Brive-Bergerac. Gérard de Commarque, een van de eerste Hospital Knights, begon zijn bouw voordat hij op kruistocht ging in 1116, het overzetten van zijn eigendom op bestelling. De site evolueerde tot een semi-troglodytisch castrum met kerker, kapel en torenhuizen bezet door adellijke families zoals de Beynac, de Ashtray of de La Chapelle.

In de 14e eeuw versterkt Beynacs familie, trouw aan de kroon van Frankrijk, het kasteel tegen de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog. De stenen kerker, versterkt in 1380 en bekroond met machicolis, werd hun seigneuriale thuis. Ondanks de Engelse vangst in 1406 hielden de Beynacs de site tot de 17e eeuw. De daling begon na de oorlogen van de religie (katholieke overname in 1569) en de ineenstorting van de gewelfde zaal. Het kasteel werd verlaten in de 18e eeuw en viel in ruïnes, zelfs als steengroeve in het begin van de 20e eeuw.

Gekocht in 1968 door Hubert de Commarque, afstammeling van de afstamming, werd de site ontruimd van vegetatie en geconsolideerd. Sinds 1994 hebben restauratiecampagnes metselwerk van de twaalfde tot zeventiende eeuw onthuld. Onder het kasteel, de prehistorische grot van Commarque, ontdekt in 1915 door Abbé Henri Breuil, herbergt 150 Magdalenaische gravures (15 000 jaar) en is geclassificeerd sinds 1924. Het castrum, dat sinds 2000 voor het publiek toegankelijk is, trekt 60.000 bezoekers (2022) en dient als decor voor films als Les Duelistes (1977) of de Fortune de France serie (2023).

Architectureel illustreert het kasteel de middeleeuwse militaire aanpassing: kampeert op een rotsachtige spoor, het combineert sloten gesneden in de rots, dubbele kerker, mâchicoulis courtines en cluzeaux (troglodytische schuilplaatsen). De kapel kijkt uit over de ingang, terwijl de adellijke huizen, omzoomd met heuvels, getuigen van een complexe feodale organisatie. Studies uit de jaren 1990/2000 hebben aangetoond dat er heroveringen van metselwerk zijn geweest in verband met conflicten (Cent Years, Religies) en veranderingen in eigenaren (Hospitaliers, Beynac).

De site, geclassificeerd als Historisch Monument in 1943, belichaamt ook een immaterieel erfgoed: het inspireerde schrijver Robert Merle voor Fortune de France, roman over de oorlogen van de religie in Périgord. Vandaag bestendigt Aude de Commarque het werk van zijn vader, Hubert, waarbij behoud, toerisme (middeleeuwse animaties, tentoonstellingen) en archeologisch onderzoek worden gecombineerd. De grot biedt een unieke dialoog tussen de prehistorie en de Middeleeuwen, met de nadruk op de historische stratificatie van de site.

Externe links