Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Dun-sur-Auron Castle, bijgenaamd "La Salle-le-Roi" of "Royal Palace," is gebouwd in het hart van de stad met dezelfde naam, in het departement Cher. De bouw begon in het 1e kwartaal van de 13e eeuw, met de oprichting van de Klokpoort (vaak verward met een kerker), die diende als de belangrijkste toegang tot de tweede versterkte behuizing van de stad. Deze poort, vierkant en geflankeerd door torentjes, is geïnspireerd door de Bourges kerker (1190) en markeert een versterking van de verdediging van Châtel Vieil, een beschermd middeleeuws district.

In de 14e eeuw werd een uitbreiding ten oosten van de omheining gebouwd, waardoor de deur van zijn verdedigingsfunctie werd beroofd, maar zijn rol als belfort behouden bleef. Grote werken vonden plaats in de 15e eeuw, waaronder de restauratie van de structuur en de toevoeging van een helische trap. In 1856 werd het dak volledig herbouwd. Het kasteel, oorspronkelijk eigendom van de burggraaf van Dun in de 11e eeuw, werd gekocht door Philippe I rond 1100, vervolgens volledig gerenoveerd onder Philippe Auguste (1202 Na een ontslag in 1430 werd het herbouwd en omgevormd tot een gevangenis en een hof in de 17e tot 19e eeuw.

De Klokpoort, geclassificeerd als een historisch monument in 1913, is de meest emblematische vestige van de site. De vierkante architectuur, geïnspireerd door de Philippische kerkers (Louvre, Bourges), maakt het een getuige van de 13e eeuwse militaire innovaties. De omliggende sloten, gevuld in de 15e eeuw, werden gebouwd op boulevards in de 19e eeuw. Tegenwoordig herbergt het kasteel een museum en bevindt zich op drie centrale pleinen: Place de la Halle, Place du Châtelet en Boulevard du Midi.

Dun-sur-Auron, strategisch uit de IJzertijd, werd een bolwerk van de Kaapse koninklijke landgoed in de middeleeuwen. Bourbonnais is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. Via romana (Bourges De circulaire vestingwerken, typisch voor de regio, weerspiegelen het defensieve belang ervan.

In de 11e eeuw was het kasteel de residentie van de burggraaf van Dun, voordat het werd geïntegreerd in het koninklijk domein. Philippe Auguste moderniseerde de verdediging in 1202 Gedeeltelijke vernietigingen (in 1700, deurbass in 1786) en overplaatsingen (gevangenis, rechtbank) illustreren de functionele evolutie. Vandaag alleen de deur van de klok en de overblijfselen van hoffelijkheid blijven, getuigen van zijn militaire en gerechtelijke verleden.

Externe links