Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Fontirou Castle is een kasteel gelegen in Castella, aan de voet van de Truffe Hill, in de huidige New Aquitaine. In 1259 werd hij genoemd als Monboira (of Monberols), hij behoorde tot de broers Armand en Gaufred de Fauguerolles. In 1271 werd hij geciteerd in een eed van trouw aan de kroon van Frankrijk, bevestigend zijn strategische rol in de Baylie de Penne. Middeleeuwse bronnen blijven echter zeldzaam, en de evolutie vóór de 15e eeuw is niet bekend.

In de 15e eeuw ging de seigneury over naar de familie Cours, oorspronkelijk uit Agenas. In 1514 was Bernard de Cours de Heer, zoals de wil van Antoine de Cours, parochiepriester en co-heer van Lamaurelle getuigt. Het kasteel wisselde vervolgens van hand: in 1526 werd Robert de Godailh, ontvanger van de maten en penningmeester van Agenas, eigenaar. Beschuldigd van belastingfraude met zijn vader, Sans de Godailh, zag hij zijn eigendom in beslag nemen voordat hij werd opgehangen voor het protestantisme in 1555, na de opzegging van zijn neef Guy de Godailh. Diane de Poitiers herstelde het kasteel, dat ze in 1564 verkocht aan de zonen van Robert, Jehan en Loys de Godailh.

Tijdens de Religieoorlogen werd het kasteel versterkt door een omheining en ronde torens. In 1574 werd een garnizoen opgericht op bevel van Sénéchal François de Durfort. Gevangen door de protestanten in november 1575 werd hij twee dagen later overgenomen door de katholieken van Agen, die het garnizoen afslachtten. In 1577 werd Jehan de Godailh vrijgelaten. Het kasteel ging naar Pons de Godailh, vervolgens naar zijn zus Marie, getrouwd met Pierre de Latour in 1593. Latour's familie bezette het tot de 18e eeuw, het opzetten van slede ramen en een open haard om het bewoonbaar te maken.

In de 17e eeuw stierf Gratien de Latour, raadsman aan de hulp rechtbank, in een opstand tegen de gabelle (1635). Zijn broer Pierre, consul van Agen, hield het kasteel tot zijn dood in 1694. De seigneury ging vervolgens door naar de Sevin door het huwelijk van Marguerite de Latour met Armand de Sevin, voordat ze werd verlaten in het begin van de 19e eeuw. In 1820 werd de kadaster bevestigd door de geleidelijke verdwijning van de gebouwen, met uitzondering van de kerker. In 1990 werden de overblijfselen als historische monumenten opgenomen.

Externe links