Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Frégimont wordt voor het eerst genoemd in 1271 in de inbeslagname, handeling van het in bezit nemen van de koning van Frankrijk op de seigneuries van de Graaf van Toulouse na de dood zonder erfgenaam van Alphonse de Poitiers en Jeanne de Toulouse. Dit document getuigt van het bestaan van een eerste middeleeuws kasteel op de site, gekoppeld aan de lokale seigneurie.

In de 15e eeuw kwam de seigneury van Frégimont in handen van de familie Montpezat toen Amanieu de Montpezat het overnam in 1418. Twee eeuwen later, aan het einde van de zeventiende eeuw, werd het overgenomen door de familie van Lusignan. Deze veranderingen van eigendom weerspiegelen feodale dynamiek en nobiliaire allianties van de tijd in Aquitaine.

In 1769 werd het landgoed aangekocht door Jean-Pierre Villate de Lagrave, een advocaat van Bordeaux, getrouwd met Louise de Secondat, kleindochter van Montesquieu. Het kasteel, dan in ruïnes, behoudt een toren gebruikt als gevangenis, evenals bijgebouwen (granaat, stallen, putten) omgeven door sloten. Rond 1775 begon Villate met de bouw van het moderne, klassieke huis, na de vernietiging van de middeleeuwse overblijfselen, waarschijnlijk onder leiding van een architect of ingenieur van Agen.

Op 30 maart 1846 verkocht Jean-François Louis Secondat de Montesquieu, afstammeling van de familie, het kasteel aan de gemeente Frégimont. Het wordt dan de zetel van het stadhuis en de lagere school, het markeren van zijn anker in het lokale openbare leven. In 1898 werd een grote restauratie uitgevoerd door architect Léopold Payen, waaronder de renovatie van plafonds, trappen en daken.

Op 23 september 2008 werd het kasteel als historisch monument opgenomen, dat zijn erfgoedwaarde herkent. De geschiedenis illustreert de architectonische en sociale transformaties, van de Middeleeuwen tot de hedendaagse tijd, evenals de centrale rol in de Frigimontgemeenschap.

Externe links