Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Jaucourt, gelegen in de Aube, was oorspronkelijk een middeleeuws kasteel van de Graven van Champagne. Gebouwd in de vlakte, diende het als gevangenis voor Guiot de Bourgnay, bekend om zijn herhaalde ontsnappingen. Hoewel het nooit met geweld werd ingenomen, werd het beschouwd als een veilig fort, gelegen op de grens tussen Champagne en Bourgondië.

In 1367 verkocht Jeanne de Jaucourt en zijn zoon Alexandre het land aan Philippe le Hardi, hertog van Bourgondië. De ducal familie verbleef er regelmatig, met behulp van het kasteel als podium tijdens hun reizen naar Parijs. Marguerite III van Vlaanderen, echtgenote van Filips de Hardi, hielp het een aangename plek te maken, met sloten die decennialang werden omgetoverd tot een park met hertachtigen.

De Barony van Jaucourt ging vervolgens door naar de Graven van Nevers, een jongere tak van de Valois-Bourgogne, met name naar Philippe de Bourgogne (1389-1415), daarna naar zijn zonen Charles en Jean. De laatste gaf het door aan zijn dochter Charlotte, gravin van Rethel, echtgenote van Jean d'Albret. Het land viel vervolgens aan hun dochter Maria van Albret, getrouwd met Karel II van Clèves, graaf van Nevers en d'Eu.

In de 16e eeuw verzamelde François I de Nevers, de eerste hertog van Nevers, familiebezit, waaronder Jaucourt, die vervolgens werd doorgegeven aan zijn nakomelingen, met name Jacques de Clèves en Marie de Clèves, prinses van Condé. In 1597 verkocht Catherine de Clèves Jaucourt aan Gabrielle d'Estrées, waarbij het land werd geïntegreerd met het hertogdom Beaufort. Het kasteel werd uiteindelijk in 1632 verwoest in opdracht van Lodewijk XIII.

De huidige resten zijn beperkt tot een kapel omgebouwd tot een schuur en een deel van de sloten. De Barony van Jaucourt omvatte ook de seigneuries van Arsonval, Argançon, Dolancourt, Jully-sur-Sarce en La Grève, en diende als de hoofdstad van de Bourguignon bailliage van de berg, waar de assizes regelmatig werden gehouden.

Externe links