Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Jeurre, gelegen in Morigny-Champigny en Essonne, is een landgoed waarvan de oorsprong dateert uit de 17e eeuw, met grote transformaties in de 4e kwart van de 18e eeuw. De site werd in 1412 genoemd als de toren van Jeurres, toen als kastelen van de Grote en Petit Jeurre in 1689. Tussen 1809 en 1814 heeft graaf Mollien, de echtgenoot van Adèle Dutilleule, het kasteel uitgebreid, de gemeenten, de boerderij en het tuinhuis herbouwd, met de hulp van architecten Pierre-Nicolas Bénard en Jacques-Charles Bonnard. Het park, met een oppervlakte van 60 hectare, werd toen gebouwd, met gangpaden van buxus en architectonische elementen gered van vernietiging.

In 1895 werden fabrieken van Hubert Robert voor de markies de Laborde, bankier van Lodewijk XV, ontmanteld uit het Parc de Méréville en verplaatst naar Jeurre tussen 1896 en 1897. Deze elementen omvatten de Tempel van de dochteronderneming Vromheid, de Dairy (met zijn trompe l'oeil gevel), de Cook Centaph (gebeeldhouwd door Augustin Pajou), en de Rostral Column ter herdenking van de expeditie van La Perugia. Deze werken herinneren ook aan de tragedie van 1786, waar de markies de Laborde zijn twee zonen verloor in een schipbreuk in Alaska. Andere elementen, zoals de pediment van het koninklijk kasteel van Saint-Cloud of een 17e-eeuwse armillaire bol, verrijken dit eclectische park.

Het landgoed is geclassificeerd als Historisch Monument in etappes: de Tempel van Liefde, het graf van Cook, de rostrale kolom en de gevel van de oude zuivel worden geclassificeerd in 1957, gevolgd door de fronton van Saint-Cloud in 1973. De gevels en daken van het kasteel, inclusief de gemelde elementen, werden ingeschreven in 1980. Tot slot is de hele site geclassificeerd in 1990, het erkennen van de uitzonderlijke erfgoed waarde, het combineren van lokale geschiedenis, tuin kunst en 18e eeuw architectonisch erfgoed.

Externe links