Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Kérouartz, gelegen in de gemeente Lannilis (Finistère), is een gebouw gebouwd in de 1e kwart van de 17e eeuw. Het maakt deel uit van een opmerkelijk aangelegd ensemble, bereikbaar door een steeg van een kilometer begrensd door dubbele rijen beukenbomen. Aan de zuidkant, een ingang poort, nu gedeeltelijk bewaard, gemarkeerd toegang tot het landgoed. Dit hek bestaat uit twee granieten palen, overdekt door driehoekige gevels, waarvan één het wapenschild van de familie Kerouartz draagt, wat hun verbinding met de plaats verklaart.

Het architectonisch belang van de site ligt in de samenhang tussen het kasteel, het park en de toegangshal, die een ondeelbaar geheel vormen. Het portaal, hoewel fragmentarisch, onthult technische details zoals verticale projecties bestemd voor draaideuren, evenals een stenen overspannen doorgang naar het oosten. Deze elementen onderstrepen het symbolische en functionele belang van toegang tot de algemene samenstelling van het domein.

Het kasteel werd op 18 oktober 1926 gedeeltelijk als historische monumenten genoemd, een erkenning van het hoofdgebouw en de bijgebouwen. Vandaag de dag, de site blijft een prive-eigendom, die de toegang tot het publiek beperkt. Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) bevestigen de beschermde status van het erfgoed en benadrukken de rol van het erfgoed in het historische landschap van Finistère.

De familie Kerouartz, genoemd door zijn wapenschild op het portaal, is de enige historische acteur die expliciet in de documenten wordt vermeld. Hun aanwezigheid suggereert een link van eigendom of sponsor, hoewel de geraadpleegde archieven hun exacte rol in de bouw of evolutie van het kasteel niet specificeren. De afwezigheid van biografische details in de bronnen verbiedt speculatie over hun familiegeschiedenis of lokale invloed.

Het kasteel maakt deel uit van de bredere context van de Bretonse aristocratische huizen van de zeventiende eeuw, een periode gekenmerkt door de naoorlogse reconstructie van Religie en de bevestiging van lokale elites. Deze woningen, vaak omringd door parken, weerspiegelden de economische en sociale macht van hun eigenaren, terwijl ze dienden als woon- en representatieplaatsen. De Finistère, een regio van landelijke en maritieme traditie, zag de coëxistentie van landhuizen en kastelen met dynamische agrarische en commerciële activiteiten.

Externe links