Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Bâtisse, gelegen in Chanonat in Puy-de-Dôme, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met een eerste vermelding van het fief. Een verdedigingstoren werd gebouwd in de 13e eeuw om de zuidelijke verdedigingsgordel van Clermont-Ferrand te versterken, in combinatie met andere lokale vestingwerken zoals het kasteel van Crest. In de 14e eeuw werden drie extra torens toegevoegd en verbonden door gebouwen, die een echt kasteel vormden. Door zijn positie in de Auzonvallei kon hij aanvallen voorkomen.

In 1308 behoorde het landgoed tot het schild Gérard d'Aultier, waarna het tot 1569 verhuisde naar de familie van La Volpilhière. Na de zelfmoord van de laatste erfgenaam bleef het kasteel 60 jaar verlaten. In 1622 werd Claude Roussel eigenaar en ondernam grote aanpassingen: de muren van de omheining en een toren werden verpletterd door kardinaal de Richelieu, die de vestingen van Auvergne ontmantelde. Roussel bedekte de resterende lantaarnkaptorens rond 1633, en het kasteel werd aan het eind van de zeventiende eeuw gerestaureerd naar een jachthaven, met een Franse tuin op terrassen.

De tuinen van 9 hectare zijn ontworpen door de school van André Le Nôtre en zijn tegenwoordig de grootste Franse tuinen in Puy-de-Dôme. Geklasseerd als een opmerkelijke tuin, integreren ze een complex hydraulisch systeem met behulp van het water van de Auzon, met een dam en een kanaal voeden bekkens door de zwaartekracht. Dit systeem maakt het gebouw de enige echte watertuin in het Centraal Massief. Het kasteel en zijn bijgebouwen, waaronder een 16e eeuwse duivenpoche ingericht met graffiti, werden geclassificeerd als historische monumenten in 1970, 1997, en in totaal in 2022.

Het landgoed veranderde meerdere malen: in 1693 overgenomen door Jean Girard, secretaris van de Roy, die de naam Girard de Chasteauneuf aannam, ging hij vervolgens over naar de familie Arnoux van Maison Rouge. In 2021 werd het verkocht aan Jean-Yves Berthon en Vincent Salese. De gebouwen, gemaakt van graniet en geslepen steen, weerspiegelen bouwcampagnes van de 16e tot de 19e eeuw, met toevoegingen als een zuidwestelijke vleugel gebouwd tussen 1794 en 1835. De bijgebouwen, gedeeltelijk herbouwd in de 20e eeuw, completeren dit historische complex.

Architectureel presenteert het kasteel een plan in L met een binnenplaats en een galerie op de verdieping toegevoegd in de 17e of 18e eeuw. Drie ronde torens langs de oost- en zuidgevels, terwijl het duivenhuis, typisch voor de Limagne, rust op vier houten palen met plakjes gegarneerd met kruisen van Saint-André. De onderste kamer van de dovecote bewaart tekeningen uit de 16e eeuw. Ondanks de transformaties behoudt de site sporen van haar aanvankelijke defensieve rol, terwijl de evolutie van aristocratische woningen in Auvergne wordt geïllustreerd.

Externe links