Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Boissière, gelegen in de Yvelines, vindt zijn middeleeuwse oorsprong als een fief van de kastanje van Saint-Léger. In de 16e eeuw behoorde het tot de familie Vaultier en vervolgens Maillard, voordat het in 1715 naar de Malebranche ging. In 1779 trouwde Marie-Catherine de Malebranche met Claude Jacques Le Gras, wiens nakomelingen, zoals Gustave Le Gras (1808-1897), het landgoed erfden en transformeerden. De laatste herbouwde het kasteel tussen 1853 en 1857 in een Louis XIII stijl, gedeeltelijk behoud van de oorspronkelijke westelijke vleugel.

In 1881 kocht financier Charles Blanchard het landgoed en installeerde actrice Gabrielle Elluin. Vier jaar later kocht majoor Olympia Heriot (1833-1899), erfgenaam van een enorm fortuin, het pand en breidde zich uit tot 1200 hectare. In 1886 opende hij een militaire kostschool in aanwezigheid van generaal Boulanger. In 1887 trouwde hij met Cyprienne Dubernet en kreeg vier kinderen, waaronder Virginia (1890-1932), een watersportliefhebber en Auguste II (1886-1951), een held uit de Eerste Wereldoorlog. Het kasteel, verfraaid door een marmeren trap getekend Georges Tersling, wordt een plek voor familieherinneringen.

Bij de dood van Olympus Heriot, zijn weduwe Cyprianus, bekend om haar vrijgevigheid tegenover het weeshuis (ze ontving het Legioen van Eer uit de handen van Pétain in 1921), bestendigt haar nalatenschap. In 1948 bood hun zoon Olympia II het kasteel aan Afpa om een opleidingscentrum te worden in de tuinbouw en het landschap. Sindsdien, het landgoed, geclassificeerd als Historisch Monument in 1985 en 1987 voor zijn interieur (ice room, trap, lounge), verwelkomt duizenden leerlingen. Het park, versierd met beelden van Auguste Cain en eeuwenoude bomen, evenals het familie mausoleum, getuigen van zijn rijke verleden.

Het huidige kasteel, geïnspireerd door de Louis XIII stijl met zijn rode stenen en blootgestelde stenen, bevat oudere elementen zoals de westvleugel. Het interieur, hoewel gedeeltelijk verplaatst, behoudt opmerkelijke landschap: fresco's van Ferdinand Roybet, open haarden, en een bibliotheek behuizing collecties uit de Revue des Deux Mondes. De Maltorne, een rivier door het park, voedt een vijver aan de waterlelies, terwijl de voormalige stallen, verwoest in 1945, herinneren aan vroegere paardensportactiviteiten, zoals de jacht georganiseerd door Olympus II.

De regionale eerstegraadsschool "Olympe Hériot," opgericht in 1886 als militair weeshuis voor troupekinderen, illustreert de sociale roeping van het veld. Gegeven aan het Ministerie van Oorlog, dan verrijkt met de gaven van Cyprian Douine (Olympe's weduwe), deze instelling blijft vandaag in een educatieve vorm. Het kasteel, open voor het publiek tijdens open dagen, bestendigt zo de herinnering aan de Heriots tijdens de opleiding van de nieuwe generaties in de beroepen van het landschap.

De familie mausoleum, gelegen buiten het pand, herbergt een begrafenis kapel versierd met een marmeren groep gesneden door Felix Soulès, die het kind Jean Heriot (overleden op twee jaar) ondersteund door een engel. Achter het altaar, een grot verlicht door de hemel herbergt een vrouw sculptuur omgeven door engelen, symbool van rouw en familie vroomheid. Deze elementen, gecombineerd met de bronzen beelden van de leeuwin en haar kleintjes van Auguste Cain (1880), onderstrepen de gehechtheid van de Heriot aan kunst en herdenking.

Externe links