Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Bourgonnière, gelegen in de gemeente Bouzillé (Orée d'Anjou, Maine-et-Loire), is een castraal gebied met meerdere historische lagen. De middeleeuwse kern dateert uit de 14e en 15e eeuw, met een 15e eeuwse kerker en meestertoren, aangevuld met een 16e eeuwse kapel versierd met opmerkelijke polychromie. Deze overblijfselen, gedeeltelijk vernietigd tijdens de Vendée oorlogen, getuigen van een oude bezetting en een eerste verdedigingsfunctie.

Aan het begin van de 19e eeuw, tussen 1810 en 1820, werd een neoklassiek kasteel gebouwd op de ruïnes van het huis van de 16e eeuw, waarin een perron van die tijd. Dit project maakt deel uit van een reorganisatie van het landgoed, waaronder de oprichting van een middeleeuws hydraulisch netwerk (duiven of kanalen) geregeld door een kunstmatig waterbedrijf. De architect François-Léonard Seheult wordt geassocieerd met deze transformatie, die de overgang markeert van een fort naar een aristocratische woning.

Het landgoed werd in 1824 overgenomen door Jean Louis Bertrand de Saint-Pern, van de Bretonse adel, en is sindsdien in deze familie gebleven. Van 1952 tot 1977 verbleef hij in de stad Henri de Saint-Pern (1874-1945), markies en MP voor Maine-et-Loire. Deze politieke figuren verankeren het kasteel in de sociale en administratieve geschiedenis van de regio.

De site omvat ook twee verschillende kapellen: een 17e-eeuwse kapel, bekend als "Ma'am," potentieel verbonden met protestantse aanbidding, en een 19e-eeuwse kapel gewijd aan Saint Joseph, vlakbij de ingang poort. Deze religieuze gebouwen weerspiegelen de culturele en religieuze evoluties van het landgoed. De hoofdtoren, aangepast rond 1900 door de toevoeging van een horloge aan de trap toren, illustreert laat architectonische aanpassingen.

Het kasteel werd in 1924 om zijn kapel als historisch monument beschouwd en is het onderwerp van opeenvolgende beveiligingen: inscriptie van de gevels en daken in 1963, van de archeologische plaat van het middeleeuwse herenhuis in 1995, en van de resten van de zestiende eeuw en van het hydraulische netwerk in 2008. Deze maatregelen benadrukken de erfgoedwaarde van een complex van acht eeuwen geschiedenis, van middeleeuwse vestingwerken tot neoklassieke residentie.

Externe links