Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de La Devie dans le Lot

Lot

Château de La Devie


    Belmontet

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
…
1800
1900
2000
1444
Subsidie aan Pierre Solacroup
1459
Testament van Pierre Solacroup
début XVIIIe siècle
Alliantie met de Foissac
1861
Solacroup-uitsterving
1936
Aankoop door de huidige familie
11 octobre 1996
Registratie voor historische monumenten
2019
Inkoop en renovatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Pierre Solacroup - Eerste eigenaar helmstok Ontving La Devie in 1444.
Guillaume de Luzech - Lord Grantor Beëindigd in 1444.
Jean Solacroup - Voorouder verbonden met Foissac Strategisch huwelijk in de 18e eeuw.
Marie-Jeanne-Paule Solacroup - Laatste erfgename Solacroup Breng La Devie in bruidsschat.
Charles de Testas de Folmont - Man van Marie-Jeanne-Paule Deputy of Lot (1827.
Dieudonné de Testas de Folmont - 19e eeuwrenovator Toegevoegd torenduif en aanhangsels.

Oorsprong en geschiedenis

La Devie Castle, ook bekend als Ladevie, is een oude agrarische residentie gelegen in Belmontet, in de Lot. Het landgoed werd in 1444 door Guillaume de Luzech toegekend aan Pierre Solacroup, een arbeider uit Rouergue. Deze laatsten, uit een familie van boeren, vestigden zich op deze door oorlog geteisterde gebieden om ze te herstellen. De lokale traditie roept een voormalig episcopaal hol op dat tijdens het conflict is verwoest, waarvan de middeleeuwse resten in afhankelijkheid blijven.

De familie Solacroup bloeide en socialiseerde door huwelijksbanden. In de 18e eeuw trouwde Jean Solacroup met zijn dochter Françoise met de erfgenaam van de Foissac, waardoor het prestige van de afstamming werd versterkt. Marie-Jeanne-Paule Solacroup trouwde met Charles de Testas de Folmont en bracht hem La Devie in bruidsschat. Hun zoon, Dieudonné de Testas de Folmont (1829.

Het landgoed bleef in de familie Solacroup tot het uitsterven van zijn oudere tak in 1861. Na verschillende veranderingen van eigenaren werd het in 1936 overgenomen door de huidige familie. Het kasteel werd in 1996 als historisch monument opgenomen en werd in 2019 gekocht en sindsdien gerenoveerd. Zijn plan, met een gesloten binnenplaats en schietgaten, behoudt een defensief karakter geërfd uit zijn middeleeuwse verleden.

De gebouwen, zowel huishoudelijke als agrarische, ooit gehuisvest een oven, huisvesting, een stal en twee dovecotes. De interieurdecoratie, herontworpen in de 19e eeuw, behoudt ongeveer 18e eeuwse deuren. Ondergrondse en middeleeuwse overblijfselen in de oostelijke heuvels getuigen van zijn oude geschiedenis, gekoppeld aan de naoorlogse wederopbouw van One Honderd Jaar en de sociale klim van een familie van ploegers.

Externe links

Instellingen in de buurt