Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Reine Blanche, gelegen in Coye-la-Forêt, is ontstaan in de 13e eeuw onder de naam Loge de Viarmes. Gebouwd door Pierre de Chambly, heer van Viarmes, werd dit huis geflankeerd door vier torentjes in eerste instantie gebruikt als seigneuriale residentie. Hoewel de legende de plaats associeert met Blanche de Castille, heeft het nog nooit bezet, het gebouw bestaat nog niet tijdens zijn levensduur. Het landgoed, dicht bij de koninklijke kastelen van Asnières-sur-Oise en Royaumont, werd niettemin bezocht door het hof.

In de 15e eeuw kwam het landgoed in handen van Jean de Boulainvilliers, toen van de hertog Lodewijk I van Orléans, voordat het in 1406 aan de Celestines van Parijs werd overgedragen, daarna aan de abdij van Royaumont. De Loge de Viarmes, vergezeld door een bruiner molen dan met platen, wordt een strategische plek voor de exploitatie van de Commeles vijvers, gebouwd uit de 13e eeuw door de abdij van Chaalis. Deze vijvers, verdeeld in vier verschillende waterlichamen, dienden als vispoelen en gevoed lokale molens.

In 1655, Toussaint Rose, secretaris van Lodewijk XIV, verwierf het landgoed en probeerde de Lodge te herstellen, toen in slechte staat. Na zijn dood in 1701 werd het landgoed gekocht door de familie Bourbon-Condé, die het tot 1788 als onderdak voor de molen gebruikte. Guillaume Mandrou de Villeneuve, eigenaar van het kasteel van Coye, veranderde hem in een briefpapier aan het einde van de 18e eeuw, voordat hij meerdere keren van hand veranderde.

De grote transformatie vond plaats in 1825 toen Louis VI Henri de Bourbon-Condé, geïnspireerd door zijn verblijf in Engeland, architect Victor Dubois de renovatie van het gebouw toevertrouwde in een neogotische stijl pionier in Frankrijk. De beeldhouwers Boichard en Thierry sieren de gevel met standbeelden van ridders, gargoyles en balustrades. Interieur, bestaande uit een woonkamer en een gewelfde eetkamer, bootst de muren en middeleeuwse ophangingen na. Het kasteel werd toen een prinselijke jacht rendez-vous, gastvrij in het bijzonder Elizabeth van Oostenrijk in 1882.

Het kasteel van de Witte Koningin, dat in 1989 een historisch monument werd, illustreert de romantische herontdekking van de middeleeuwen tot de 19e eeuw. Hoewel het interieur is gedegradeerd en niet toegankelijk voor het publiek, blijft het een unieke architectonische getuigenis, gekoppeld aan de geschiedenis van de Commelles vijvers en het Chantilly bos. De vroege gotische stijl maakt het een archetype van het genre, op grote schaal vertegenwoordigd in de romantische iconografie van het tijdperk.

Externe links