Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de La Roche, gelegen in Rigney in de Doubs, is een 13e eeuws gebouw gerenoveerd in de 16e en 17e eeuw, ingeschreven als historische monumenten sinds 1998. Gebouwd op een klif met uitzicht op de Ognon vallei, het waarschijnlijk slaagt een Gallo-Romeinse site. Eigendom van de familie van La Roche van de 11e tot de 14e eeuw, het gaat dan in handen van de familie van Plaine, die herbouwd het huis in de late 15e en 16e eeuw.

Na de Franse Revolutie werd het landgoed overgenomen door de graaf van Scey, die er in 1811 een suikerfabriek inrichtte. Het kasteel werd vervolgens een kaasfabriek in 1847, toen een moderne boerderij in 1854, voordat de bouw van een schoolboerderij uit 1869. Deze activiteiten transformeren gedeeltelijk haar architectuur, met gebouwen gewijd aan de productie (stables, schuur, fenil) en industriële overblijfselen zoals de molen gemoderniseerd in de 19e eeuw.

In 1986 kocht de diamantmaker Jean de Foucauld het kasteel om het te verlaten en ondernam een complete restauratie om het een plek te maken voor tijdelijke artistieke tentoonstellingen. Het gebouw behoudt opmerkelijke elementen zoals Franse plafonds, kapel schoorstenen, een kapel, gewelfde kelders en de oostelijke vleugel duvecote. De sloten, platforms en archeologische resten zijn beschermd sinds de registratie van 1998.

De site illustreert dus een typische evolutie van de Frankische kastelen, die zich verplaatst van een defensieve en seigneuriële functie naar agrarische en industriële toepassingen, alvorens herboren te worden als een culturele ruimte. De architectuur combineert middeleeuwse sporen, klassieke herontwikkeling en aanpassingen met betrekking tot de opeenvolgende economische activiteiten.

Externe links