Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de La Roche-Guyon, gebouwd op een rotsachtige voorgebergte met uitzicht op de Seine, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw als een troglodytische vesting die de Île-de-France verdedigt na het Verdrag van Saint-Clair-sur-Epte (911). Deze strategische locatie, die Suger in de 12e eeuw beschreef als een "ondergrondse woning van een uitgestrekte uitgestrektheid," werd versterkt door Guy de La Roche met een 35-meter ronde kerker en rack verdedigingen. Het onderste kasteel, gebouwd voor comfort, compleet allemaal samen, vormen een dubbele middeleeuwse vesting.

In de 15e eeuw, tijdens de Honderdjarige Oorlog, verzette het kasteel zich zes maanden voordat het in 1419 viel, toen zijn kastanje, Perrette de La Rivière, weigerde trouw te verlenen aan Henri V. Bezet tot 1449 werd overgenomen door Guy VII de La Roche. In de 16e eeuw, onder de Silly, verloor hij zijn verdedigingsroeping om een luxe residentie te worden, koninklijke jachten en persoonlijkheden zoals Francis I te verwelkomen. Tolls op de Seine, een bron van rijkdom, werden gehandhaafd tot de revolutie.

In de 18e eeuw veranderde La Rochefoucauld het kasteel radicaal. Alexandre de La Rochefoucauld, ontgoocheld door Louis XV, ontwikkelde een modelveld geïnspireerd door de Verlichting, met een experimentele moestuin, kunstmatige weiden en een literaire salon geanimeerd door zijn dochter, de hertogin van Enville. Deze laatste, dicht bij Turgot en Condorcet, installeerde een troglodytisch theater (1768) en een bibliotheek van 15.000 boeken. Het kasteel, gemoderniseerd met monumentale stallen en neoklassieke paviljoens, werd een intellectueel thuis voor de Terror.

De Revolutie markeerde een gewelddadig keerpunt: de kerker werd gedeeltelijk vernietigd in 1793, en de hertogin van Enville, gevangen gezet na de moord op haar zoon, stierf in 1797. In de 19e eeuw kwam het kasteel in handen van de Rohan-Chabot en keerde daarna terug naar de Rochefoucauld. Victor Hugo en Lamartine bleven daar en riepen zijn romantische melancholie op. In 1944 herbergt het het hoofdkwartier van Erwin Rommel tijdens de bezetting, voordat het door de geallieerden wordt gebombardeerd.

In 1862 en 1943 werd het kasteel gerestaureerd, maar de verspreiding van het meubilair in 1987 betekende een groot verlies aan erfgoed. Vandaag beheerd door een EPCC, herbergt het hedendaagse tentoonstellingen en een gereconstitueerde moestuin. Het 18e-eeuwse theater, dat wordt gerestaureerd, en de wandtapijten van de Gobelins (zoals het vervolg op Esther), getuigen van het fascinerende verleden. De site blijft een zeldzaam voorbeeld van een middeleeuws, klassiek en troglodytisch kasteel.

Externe links