Château de la Roquette dans l'Hérault

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château de la Roquette is een middeleeuws gebouw in de gemeente Rouet, ten noorden van Montpellier, in het departement Hérault. Gebouwd op een heuvelrug op 225-300 meter boven de zeespiegel, kijkt het uit op de Hortusberg en kijkt uit op de Saint-Loup piek. De ruïnes getuigen van een defensieve architectuur aangepast aan zijn bergachtige omgeving.

De eerste vermelding van het kasteel dateert uit de 12e eeuw onder de naam Castrum de Rocheta, vervolgens eigendom van de Graaf van Melgueil (Mauguio). Hij diende een tweeledige functie: strategische vesting en seigneuriële woonplaats. De locatie bood visuele controle over de omliggende valleien, versterking van de militaire en administratieve rol in de regio.

In de 16e eeuw werd het kasteel eigendom van de familie Lautrec, die het geleidelijk aan verliet. Al in 1689 werd hij beschreven als een "ruynous en onbewoonbaar visix chasteau," waarbij hij zelfs zijn oorspronkelijke naam verloor in het voordeel van de naburige boerderij van Béveurs, een van zijn voormalige panden. De naam "Château de Vivioures" zou afkomstig zijn van deze familie, die vlakbij tot de 18e eeuw gelegen was, wiens naam in Occitan ("well viure") roept een "plaats waar het is goed om te leven.".

De resten van het kasteel werden gedeeltelijk ontmanteld in de 19e eeuw. In 1841 verkocht de graaf van Vogüé de ruïnes aan een metselaar van Saint-Martin-de-London en haalde de wapens van de Roquefeuil-Fay-Pér aut de la Porte terug om ze te integreren in zijn château du Cros. De tweede deur, intact, wordt gered door de Société Archeologique de Montpellier en gaat terug naar de binnenplaats van het hotel Varennes, waar het altijd zichtbaar is.

Beveiligd als historische monumenten sinds 1940 werd de site in 2025 vermeld om al zijn overblijfselen te behouden. De ruïnes, hoewel fragmentarisch, bieden een zeldzame getuigenis van middeleeuwse Castrale architectuur in Languedoc en haar evolutie door de eeuwen heen.

Externe links