Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château de la Roussardière is een landgoed genoemd sinds 1571, gelegen in Quelaines-Saint-Gault, in het departement Mayenne. Het bestaat uit een kasteel, een kapel opgericht in het begin van de 16e eeuw, een vijver op een zijrivier van de Oudon, en een steeg. Het pand, afhankelijk van Festillé en Brossay, werd in 1614 beschreven als een bemand huis, bos, sloten en terrassen. In 1674 maakten de seigneurs Élie de Quatrebarbes en Marie Le Lair belangrijke verbeteringen, zoals de renovatie van het zwembad en de tuinen.

De kapel, oorspronkelijk geserveerd in de lokale kerk tot 1670 werd overgebracht naar het kasteel na die datum. In 1693 werd er een bel geplaatst en zijn verplichtingen werden beperkt tot een wekelijkse massa in 1750. Het huidige kasteel behoudt een oud paviljoen met een vierkante toren, waarvan de bovenste verdieping in frame kijkt uit over het geheel. De architectuur weerspiegelt de opeenvolgende transformaties, vooral in de 17e en 18e eeuw.

Het landgoed werd geassocieerd met verschillende nobele families, waaronder de Roussardière, een lijn verdeeld tussen katholieke en protestantse takken. De familie overleed na François de la Roussardière, getrouwd met Marie Cazet, wiens wapens (zilver met drie maten van Gules) nog steeds ter plaatse een girouette sieren. De Guérin de la Roussardière, een aparte familie, werd eigenaar van een verbond in de 17e eeuw. Hun tak bleef tot de 19e eeuw, terwijl hun architectonische en religieuze erfgoed nog steeds markeerde de site.

In de archieven wordt melding gemaakt van conflicten, zoals de chronologische onmogelijkheid tussen Jean Roussard, Abbé de Saint-Calais en René de la Roussardière (overleden 1545), veronderstelde gouverneur van de kinderen van François de Guise. Deze inconsistenties illustreren de lacunes in de genealogische bronnen van die tijd. De Chartrier de la Roussardière en het departementale archief van Mayenne blijven de belangrijkste bronnen voor zijn geschiedenis.

Het kasteel belichaamt de evolutie van een middeleeuws fief in seigneuriale residentie, met hydraulische voorzieningen (vijver, zwembad) en landschapsarchitecten (poorten, tuinen). Zijn sociale rol omvat de oprichting van een privékapel, een symbool van de lokale macht en vroomheid van de heren. De transformaties van de 17e en 18e eeuw weerspiegelen de aanpassing aan aristocratische levensstijlen, tussen staatsbestuur en religieuze representatie.

Externe links