Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Salvetat-Saint-Gilles ontstond aan het eind van de 11e eeuw, toen Raymond IV van Toulouse (bekend als Raymond de Saint-Gilles) tussen 1088 en 1096 een kasteel oprichtte om Toulouse te beschermen tegen aanvallen vanuit het westen. Dit eerste gebouw, nu uitgestorven, diende als observatiepost op een plateau met uitzicht op de rivier de Aussonnelle op een hoogte van 90 meter. Raymond IV, die vertrok naar de Eerste Kruistocht in 1096, stichtte ook een dorp onder de status van redder (plaats van toevlucht) afhankelijk van de abdij van Saint-Gilles, vandaar zijn naam. Na zijn overwinning in Tripoli bouwde hij een ander kasteel, maar geen overblijfselen van de 11e eeuw bleven in La Salvetat.

De gebouwen die tegenwoordig zichtbaar zijn dateren voornamelijk uit de dertiende en veertiende eeuw, toen het kasteel werd herbouwd als een versterkte residentie. In de 15e eeuw, na het uitsterven van de afstamming van de Graaf van Toulouse, kwam de seigneurie in handen van de familie Tourneur (of Tournier), vervolgens in 1483 aan Nicolas Fesquet, een rijke Toulouse koopman. Deze laatste transformeert de binnenplaats in renaissance stijl: L-vormige paviljoens, terrassen, niche gevels, en arcade galerijen (loggia's) versierd met stencil-geschilderde plafonds (bloemen, dieren, landschappen). Twee campanile torentjes, typisch Toulouse architectuur, omlijst de gevel.

In de 18e eeuw onderging het kasteel grote veranderingen: de gevels werden opnieuw ontworpen volgens de smaken van het tijdperk, elegante gevels en een verhoogde kerker van 20 meter werden toegevoegd, terwijl ramen werden veroordeeld om belasting op deuren en ramen te vermijden. In 1729 werd Nicolas Célès de Reversat de Marsac eigenaar van 65.000 pond. Zijn kleinzoon, graaf Pierre Emmanuel de Reversat, guillotined in 1794, zag het landgoed verkocht als Bien National tijdens de revolutie. Het kasteel veranderde vervolgens meerdere keren van hand in de 19e en 20e eeuw, lijden aan degradaties (de ineenstorting van de zuidelijke muur in 1880, storm Klaus in 2010) en transformaties (een gecrenellateerd dak in 1924, centrale verwarming in 1936).

Gerangschikt Historisch Monument in 2007, het kasteel werd verworven door de stad in 2016 na decennia van mislukte verkoop (1950, 1960, 2006). Sinds 2019 worden restauratiewerkzaamheden uitgevoerd met steun van de staat (DRAC), de regio Occitanie, het departement Haute-Garonne en de Lotto du Patrimoine. De daken worden herbouwd dankzij een donatie van tegels van het lokale bedrijf Terréal, en de westelijke vleugel, ingestort, wordt herbouwd. Op lange termijn wil het project het kasteel voor het publiek openen voor bezoeken en culturele evenementen, met behoud van de defensieve elementen (zuidkust) en Renaissance decoraties (galerijen, stencils).

Het kasteel speelde ook een historische rol tijdens de epidemieën: in 1147, de Capitouls (Toulousan magistraten) zochten hun toevlucht bij de bevolking, zoals in 1481, toen Lauret en zijn bedrijf daar asiel vonden. Deze episodes illustreren het belang van bescherming en macht in de regio, van de Middeleeuwen tot de moderne tijd.

Externe links