Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Tour-Maubourg, gelegen in Saint-Maurice-de-Lignon, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met de familie Malet, die het eerste versterkte kasteel oprichtte. Het werd in de 15e en 16e eeuw door de Faÿ de La Tour-Maubourg het hart van een bisdom Barony van de Velay, die ook Sainte-Sigolene omvatte. Het oude kasteel, bestaande uit drie torens (waarvan één mogelijk uit de 11e eeuw) en gebouwen, werd verwoest tijdens de revolutie, met uitzondering van een toren die vandaag nog zichtbaar is.

Aan het begin van de 19e eeuw herbouwde Charles-César de Faÿ de La Tour-Maubourg het kasteel op de site van de oude gemeenten, met een beheerstijl: vier symmetrische vleugels omgeven een rechthoekige binnenplaats. Het landgoed bestaat dan uit een koeler (zeldzaam in de omgeving), een 18e-eeuwse oranjerie, en een Engels-stijl park ontworpen door een Engelse landschapsarchitect, beschutting pluricentennial bomen als een beuk en twee eiken. De kapel, geïntegreerd met de oostvleugel, en de bibliotheek behouden decoraties voor de 20e eeuw, toen transformaties werden uitgevoerd door de Houillères de la Loire.

Het kasteel is verbonden met de legende van Marguerite Malet de la Tour, wiens vroomheid zou hebben geleid tot een wonder in de zestiende eeuw: terwijl ze voorzieningen voor de armen onder haar jas verborgen, ontdekte haar echtgenoot Christophe de Faÿ er midden in de winter bloemen. Een kapel gewijd aan Saint Marguerite, verwoest tijdens de revolutie en herbouwd in de 19e eeuw, werd gebouwd op de plaats van dit wonder, steeds een plaats van bedevaart. De site, waaronder de middeleeuwse toren, de koeler, oranjerie en de begrafeniskapel, werd in 2007 als historische monumenten vermeld.

In 1875 liet Caesar de Latour-Maubourg een neo-Romeins mausoleum oprichten op het kerkhof van Saint-Maurice-de-Lignon voor zijn zoon, die in de oorlog was gestorven. In de 20e eeuw diende het kasteel als een centrum van vakantie nederzettingen, gedeeltelijk veranderen van interieur, hoewel sommige kamers (zoals de kamers van de markies of de bibliotheek) behouden hun oorspronkelijke inrichting. Tegenwoordig is het landgoed, eigendom van de gemeente, getuige van bijna negen eeuwen geschiedenis, van middeleeuwse heren tot moderne transformaties.

Externe links