Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Lacapelle-Marival, gelegen in de Lot en Occitanie, vindt zijn oorsprong in een seigneury genoemd sinds 1146 onder de naam Lacapelle-Merlival. In 1266, Géraud de Cardaillac, zoon van Bertrand III, ontving deze landen en stichtte de afstamming van de Cardaillac-Lacapelle. Het dorp, aanvankelijk afhankelijk van Saint-Maurice-en-Quercy, ontwikkelt zich rond een kapel en een paar huizen. Lang gedateerd uit de 13e eeuw door de traditie, het huidige kasteel is eigenlijk het resultaat van een grote constructie ondernomen uit 1460 door Guisbert de Cardaillac-Lacapelle en zijn zoon Astorg, na de Honderdjarige Oorlog. De dendrochronologische studies van 2024 bevestigen deze datering voor de hoofdtoren, 18 meter hoog op zeven niveaus, karakteristiek voor woontorens in plaats van militaire forten.

Het kasteel bestaat aanvankelijk uit een rechthoekige kerker geflankeerd door de schauguers en een mâchicoulis, symbool van seigneuriale macht. In de 16e eeuw was een korps van renaissancehuizen plaatsvervanger (ongeveer 1520), gedeeltelijk geïntegreerd in de middeleeuwse omheining. Dit gebouw, dat een eeuw later in ruïnes viel, werd na 1732 herbouwd door de Marshal van La Devèze, de nieuwe eigenaar, die een verdieping en een monumentale trap toevoegde. De gevels dragen nog steeds het stigma van het beleg van 1663, toen de koninklijke troepen de Marquise Elizabeth van Pluvinel belegerden, weduwe van Henri Victor de Cardaillac, voor het niet respecteren van een oordeel van het parlement van Toulouse.

Binnen bewaart het kasteel geschilderde decoraties uit de 15e en 17e eeuw, waaronder een Frans-stijl plafond versierd met Nederlandse patronen en antieke grijzen onder de muren. De raadskamer, gerenoveerd in de 21e eeuw, presenteert vandaag portretten van de presidenten van de Republiek en lokale burgemeesters. Het kasteel werd in 1939 geregisseerd in een historisch monument en is sinds 2023 het onderwerp van een pre-restauratiestudie onder leiding van de DRAC. Zijn geschiedenis weerspiegelt de architectonische en politieke veranderingen van een Quercyniaanse seigneury, van Cardaillac tot moderne revoluties.

De site is gelegen in een versterkte middeleeuwse dorp, waarvan de muur werd samengevoegd met die van het kasteel. Het Fort Square en de nabijgelegen kerk getuigen van deze defensieve organisatie. De lokale steen, gewonnen uit de steengroeve van Laroque (nu openbaar plein), werd gebruikt voor de bouw. Ondanks de plundering in 1789 blijft het kasteel een opmerkelijk voorbeeld van de aanpassing van een seigneuriële woning aan de gotische, renaissance en klassieke tijdperken, gekenmerkt door familieconflicten (de opeenvolging van Astorg de Cardaillac in 1521) en de transformaties verbonden aan de sociale opklimming van de eigenaren (Marquisat in 1645).

Externe links