Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Lacassagne, gelegen in Saint-Avit-Frandat in de Gers, is een gebouw waarvan de bouw van de 13e tot de 19e eeuw. Oorspronkelijk bestaat het uit een middeleeuwse torenkamer (XIIIe eeuw), waaromheen geleidelijk architectonische elementen worden toegevoegd: een ronde toren met een trap, dan twee ronde torens die het centrale lichaam in de 17e eeuw omlijsten. Het geheel is bedekt met een kapot dak, typisch voor Mansart invloed, en een balkon verbindt de torens met de achttiende eeuw. Het Engelse park, gecreëerd in de 17e eeuw, maakt het landschap compleet.

De hoofdzaal van het kasteel is de Hal van de Ridders van Malta, geregeld tussen 1620 en 1640 door Jean-Bertrand de Luppé, ridder van de orde van Sint-Jan van Jeruzalem. Deze kamer reproduceert op aangepaste schaal de zaal van de raad van de grote meesters van het Magistrale Paleis van La Valette (Malta). De veertien muurschilderingen, uitgevoerd door Italiaanse kunstenaars, vertegenwoordigen de Grote Stoel van Malta (1565) en zijn geïnspireerd door de originele fresco's van Matteo Pérez d'Aleccio. Het houtwerk, lambrisering en geschilderde balken, versierd met allegorische motieven en uitzicht op Malta, maken dit een uitzonderlijke getuigenis, vooral omdat de oorspronkelijke Maltese kamer werd beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het kasteel bleef in de familie van Luppé van 1582 tot een recente tijd. In de 19e eeuw werden een westelijke vleugel en gewone burgers (1850) toegevoegd, waardoor het hof werd afgebakend. In 1980 werd een historisch monument gebouwd, de site beschermt zijn gevels, daken, evenals de Hall of the Knights of Malta en zijn inrichting. Oranje en de gewone mensen voltooien dit architectonische ensemble, vandaag prive-eigendom.

De naam Lacassagne komt van de Cassanha gascon ("chênaie"), die een plaats beplant met eiken. Historische beelden variëren (La Cassaigne, Lacassaigne), maar het huidige gebruik heeft de spelling bevroren. Het kasteel illustreert aldus de architectonische evolutie gedurende zes eeuwen, waarbij middeleeuwse erfgoed, klassieke invloeden en barokke decoraties worden gemengd, terwijl een unieke band met de geschiedenis van de Orde van Malta behouden blijft.

De documentaire waarde van de Hal van de Ridders van Malta wordt versterkt door de verschillen tussen de doeken van Lacassagne en de originele fresco's van Valette, gedeeltelijk vernietigd. De schilderijen omvatten een beeld van La Valette afwezig van de originelen, maar aanwezig in de gravures van d-Aleccio (1582), wat indirecte reproductie suggereert. Andere exemplaren van deze cyclus bestaan, zoals die van het Greenwich Maritime Museum, toegeschreven aan d'Aleccio zelf.

Externe links