Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Landonvillers, gelegen in Courcelles-Chaussy (Moselle), vindt zijn oorsprong in de zestiende eeuw, toen het werd gebouwd door Thomas de Kat, lokale heer, in een renaissance stijl. Dit herenhuis werd in 1873 geheel herbouwd door Charles-Joseph de Bouteiller, MP voor Metz, die een park met zeldzame soorten aanpaste. Het gebouw onderging een radicale transformatie tussen 1903 en 1905 onder impuls van Dr. Jean von Haniel, een Duitse notaris, die de plannen toevertrouwde aan Bodo Ebhardt, architect van keizer Willem II. Deze laatste bevatte een vierkante kerker en een 50-meter belfort, mengen Romaanse, late gotische, renaissance, Wilhelmian en Jugendstil stijlen, die de Germaanse invloed van de periode weerspiegelen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het kasteel verlaten en vervolgens gekocht door de piloot François de Marmier, die daar een moderne boerderij probeerde te vestigen. Na zijn dood in 1932 werd het landgoed overgedragen aan de burger Hospices van Metz, die op zijn beurt diende als een openluchtschool, hoofdkwartier tijdens de Tweede Wereldoorlog, en zelfs onderdak voor schapen. Het kasteel werd decennialang verlaten en werd in 1993 gered door Norbert Vogel, een psychotherapeut en schrijver, die een unieke collectie oude iconen installeerde (XVIth Het landgoed, geregistreerd als historische monumenten sinds 1997, belichaamt nu een hybride architectonisch en cultureel erfgoed, gekenmerkt door Frans-Duitse spanningen.

Het kasteel is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van Landonvillers. Zijn koers weerspiegelt de politieke omwentelingen van de regio: passage onder Duitse overheersing (1871/198), opeenvolgende beroepen en diverse bekeringen. De in 1868 gebouwde spoorlijn werd vooral gebruikt om keizer Willem II te vervoeren, evenals de openluchtschool voor TB-kinderen in Metz (actief tot 2015), getuigen van zijn sociaal en logistiek anker. Het gebouw, vandaag prive, blijft een symbool van de identiteit metamorfoses van Lotharingen.

Externe links