Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lantenay, gelegen aan de zijkant van de heuvel aan de oostelijke grens van het gelijknamige dorp in Côte-d'Or, vindt zijn oorsprong in een middeleeuwse site. Al in 584 vestigde koning Gonrand Lantenay aan de bezittingen van Saint-Bénigne. De plaats werd een strategisch punt voor de hertogen van Bourgondië: Hugues IV trouwde met zijn kleindochter Alix in 1268, Agnes de France ontving er heren in 1316, en Eudes IV dicteerde daar zijn wil in 1349. In de 15e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand, tussen die van Jean zonder angst, Philippe le Bon en Robert de Montgomery, voordat zijn grote toren werd gesloopt rond 1594.

In 1619 kocht Jean Bouhier, adviseur van het parlement van Bourgondië, het landgoed en liet het huidige kasteel bouwen op de overblijfselen van een 12e eeuwse vesting, waarvan een kapel versierd met fresco's blijft. Zijn kleinzoon Benoît-Bernard Bouhier, voorzitter van de Grote Raad, verwierf in 1677 de oprichting van het land in marquisat onder de naam Beaumanoir. Het kasteel werd vervolgens grondig vernieuwd, met decoratiewerken voortgezet door zijn zoon Antoine-Bernard Bouhier in de 18e eeuw. De Bouhier-lijn, gekenmerkt door complexe familieallianties, behield het landgoed tot de revolutie, waar het werd verkocht als een nationaal goed.

De huidige architectuur, herbouwd uit de zeventiende eeuw, bestaat uit twee L-vormige gebouwen, omlijst door paviljoens met smeedijzeren trappen. De binnenplaats is voorzien van een nimf en een baluster terras, terwijl het 19e-eeuwse Engelse park een dovecote, een middeleeuwse kapel en een 17e-eeuws paviljoen herbergt. Het kasteel werd een historisch monument, het kasteel profiteerde van grote restauraties in 1922, het wijzigen van de interieur distributie en decoratie, terwijl het behoud van elementen uit de 17e en 18e eeuw.

Tot de beschermde elementen behoren de twee monumentale trappen (in 1963 geclassificeerd), de nimfée, de koeler en het tuinpaviljoen (in 1988 geclassificeerd) en de gevels, daken, dovecote en oranjerie (in 1988 geregistreerd). De site weerspiegelt dus eeuwen van architectuur en familiegeschiedenis, van zijn middeleeuwse oorsprong tot zijn moderne transformaties.

Externe links