Eerste bouw Fin XVIe - Début XVIIe siècle (≈ 1725)
Logis en ronde torens gebouwd.
Années 1960
Overname door Simone Dolez
Overname door Simone Dolez Années 1960 (≈ 1960)
Transmissie naar de Tatischeff familie.
Années 1970
Ontdekking van de tumor
Ontdekking van de tumor Années 1970 (≈ 1970)
Protohistorische site ontdekt.
26 mai 1994
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 26 mai 1994 (≈ 1994)
Voor- en dakbescherming.
XIXe - Début XXe siècle
Grote renovaties
Grote renovaties XIXe - Début XXe siècle (≈ 2004)
Architectonische toevoegingen en bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het kasteel, met inbegrip van de vierkante toren en kapel; gevels en daken van bijgebouwen: schaapskooi, voormalige stallen, koetsgarage, woonhuis van de boerderij (H 718, 998): inschrijving op bestelling van 26 mei 1994
Kerncijfers
Simone Dolez - Eigenaar (jaren zestig)
Koper van het landgoed.
Alberique Tatischeff - Erfgenaam van Simone Dolez
Familieoverdracht.
Bruno Tilmant-Tatischeff - Tel en herstelaar
Workshop in bijgebouwen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de Lavaud-Bousquet, gelegen in Château-Chervix in Haute-Vienne (Nouvelle-Aquitaine), is een architectonisch complex bestaande uit een seigneuriële woning en bijgebouwen (boerderij, schaapskooi, stallen). Gebouwd in de late 16e eeuw en herontworpen in de 17e, 19e en 20e eeuw, illustreert het de evolutie van de stijlen en het gebruik van een landgoed door de eeuwen heen. Zijn gevels en daken, evenals een deel van de bijgebouwen, zijn beschermd sinds 1994.
De site heeft een oude bezetting, bevestigd door een protohistorische tumulus ontdekt in de buurt in de jaren zeventig, evenals sporen van mijnbouw (met name goudwinning) sinds het Gallo-Romeinse en Gallo-Romeinse tijdperk. Deze archeologische elementen onderstrepen het strategische belang van de plaats ruim voor de bouw van het huidige kasteel. Het landgoed behoudt ook een eigen begraafplaats gereserveerd voor de eigenaar familie.
In de jaren zestig verworven door Simone Dolez en vervolgens overgedragen aan zijn dochter Alberique Tatischeff, behoort het kasteel vandaag tot de divisie Tilmant-Tatischeff. Het westelijke deel is de thuisbasis van graaf Bruno Tilmant-Tatischeff, restaurateur van schilderijen geclassificeerd levend erfgoed, waarvan de werkplaats is gevestigd in de bijgebouwen. Deze link met kunst en erfgoed behoud markeert de recente geschiedenis van de plaats.
Het huis combineert architecturale renaissance elementen (de 16e eeuwse ronde torens) en moderne toevoegingen, zoals een toren en een kapel uit de 20e eeuw. Binnen, sommige kamers behouden Franse-stijl plafonds, terwijl de 18e-stijl grote woonkamer houtwerk is reproducties gemaakt in 1962. De bijgebouwen daarentegen combineren 17e en 20e eeuwse schaapskooi, 19e en 20e eeuwse stallen en een koetsgarage aan het einde van de 19e eeuw.
Het kasteel blijft een privé-eigendom, bewoond en bewaard door de eigenaren. De lijst in de historische monumenten inventaris in 1994 specifiek betreft gevels, daken, en bepaalde bijgebouwen, getuigen van zijn architectonische en historische erfgoed waarde.
