Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Laxion, gelegen in Corgnac-sur-l'Isle in Dordogne (New Aquitaine), heeft zijn oorsprong in de 15e eeuw, met architectonische en archiefsporen uit 1322. Het land van Laxion, oorspronkelijk bezit van de familie Almaric, wordt genoemd in notariële handelingen uit de veertiende eeuw. Étienne Almaric was de eerste eigenaar geciteerd in 1322, gevolgd door Bernard Almaric, die in 1455, 1461 en 1481 eerbetoon aan Laxion bracht aan Abbé de Brantôme. Jean Almaric, heer van Laxion's bezienswaardigheid van 1484 tot 1507, markeerde de overgang naar de Bardon familie, vervolgens naar de La Romagière in 1530, na de verkoop van het landgoed door de dochter van Jean Almaric, getrouwd met Eymard Bardon.

In de 16e eeuw, het land van Laxion doorgegeven aan de kapel van Rastignac, een edele familie perigordin. Antoine Chapt de Rastignac, de eerste heer van Laxion van deze lijn, verwierf het landgoed door zijn huwelijk in 1574 met Marguerite de Calvimont, weduwe van Gaston de La Romagière. Hij speelde een belangrijke rol in de bescherming van de regio tijdens de religieuze oorlogen, waardoor protestantse plunderingen werden voorkomen. Zijn zoon, Peyrot Chapt de Rastignac, erfde het landgoed in 1599 en ondernam belangrijke werken, waaronder de bouw of renovatie van het huidige kasteel, zoals blijkt uit de gegraveerde data (1598 en 1602) over architectonische elementen. Peyrot verwierf in 1600 de hoge, middelmatige en lage rechtvaardigheid over de parochie van Corgnac, waardoor zijn lokale macht werd versterkt.

De zeventiende eeuw zag de piek van de familie Chapt van Rastignac tot Laxion. François Chapt de Rastignac, bijgenaamd " dappere Laxion" voor zijn talrijke duels, verkregen in 1653 de oprichting van het land in marquisat door Lodewijk XIV, als een beloning voor zijn diensten tegen de slingers. Ondanks de veelvuldige gewelddadige dood in de familie (tweelingen, moorden, bloedbaden tijdens de revolutie), bleef het kasteel in hun bezit tot het einde van de 18e eeuw. Na de revolutie kwam het in handen van de families Grand de Bellussière, daarna Curial, voordat het verkocht werd aan meerdere eigenaren in de 20e eeuw. Twee branden (1997 en 2008) en perioden van verlatenheid hebben het gebouw ernstig aangetast, ondanks zijn inscriptie in historische monumenten in 1946 en 2009.

Op het architectonische vlak, het kasteel van Laxion bestaat uit vier huizen rond een binnenplaats, verbonden door vier torens van hoek. De belangrijkste gevel, beschermd door een vierkante toren en een ophaalbrug, beschikt over Renaissance elementen, waaronder dakramen en een versierde noordelijke veranda. De experts zijn het eens over een bouw in verschillende fasen, met gewelfde kelders uit de 15e eeuw en belangrijke ontwikkelingen in de 16e en 17e eeuw. Het interieur, ooit rijk versierd (Lambris Grand Century, wandtapijten van de Gobelins), verdween in de 20e eeuw. Sinds 2008 heeft een SCI zijn restauratie, die meerdere malen is toegekend, uitgevoerd om het voor het publiek te behouden en open te stellen.

Externe links