Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lucheux werd aan het begin van de 12e eeuw gebouwd door Hugues II de Campdavaine, graaf van Saint-Pol, op een ouder kasteelmot toegeschreven aan Boudewijn I van Vlaanderen, schoonzoon van Karel II le Chauve. De eerste schriftelijke vermelding dateert uit 1147, toen Hugues II de houten toren verving door een vierkante stenen kerker. Zijn achterkleinzoon, Hugues IV, keerde terug van de derde kruistocht in 1192, versterkte de verdediging met mâchicoulis langs de omtrek.

In de 13e eeuw veranderde Guy III de Châtillon-Saint-Pol, een grote bottelaar van Lodewijk IX, de kerker in een ronde toren geflankeerd door vier torens en verstelde een kapel en een grote kamer. De site werd een populaire residentie en verwelkomde Philip IV de Bel tweemaal. Tijdens de Honderdjarige Oorlog kreeg het kasteel meerdere Engelse aanvallen (met name na Azincourt in 1415) voordat het gerepareerd werd door Pierre I van Luxemburg-Saint-Pol.

Louis de Luxembourg-Saint-Pol, schoonbroer van de koning, ontving Charles Le Témeraire (1462) en Louis XI (1464). Het kasteel werd in 1640 gedeeltelijk ontmanteld door Richelieu. De overblijfselen, geclassificeerd in 1965, omvatten een 2-hectare vermijdbare behuizing, een hybride kerker (vierkante basis van de 12e, ronde toren van de 13e), een geruïneerde kapel, en een 14e eeuwse kasteel met ophaalbrug.

De huidige ruïnes onthullen een organisatie op hoge en lage binnenplaats. De bovenste binnenplaats bewaart de resten van de 20 meter hoge kerker, met gewelfde kamers en latrines, evenals de grote kamer met gotische ramen. Op de binnenplaats bevindt zich de "Porte du Bourg," geflankeerd door twee ronde torens uit de 14e eeuw, en courtesy pierced met mâchicoulis geïnspireerd door de kruistochten. De site, eigendom van de Picardie Antiquary Society, werd tot 2012 bezet door de PEP van de Somme.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door herhaalde zetels: Keizers van Karel Quint (1522), Spaans (1552), protestanten (1567), en troepen van Hendrik IV (1594-1595). Jean Bullant, een familielid van Renaissance architect, begeleidde reparaties na deze verwoestingen. In de 19e eeuw versnelde het verlaten ervan, voordat het werd ingedeeld en bewaard. De oosterse invloeden, zichtbaar in de mâchicoulis, getuigen van de terugkeer van kruistochten van de heren van Lucheux.

Externe links