Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Mandajors Castle, gebouwd in de 12e eeuw op een rotsachtige spoor langs de koninklijke weg, behoorde tot de heer van Mandajors. Het was gelegen in het bisdom Alais en domineerde een jurisdictie van 25 "branden." De belangrijkste lokale bronnen waren kastanjes en moerbeibomen, met weinig wijn of tarwe. De regio, gekenmerkt door een plattelandseconomie, was afhankelijk van de productie van hoelahopen uit kastanjes.

Noble Pierre des Ours, de laatste heer van Mandajors, stierf in 1684 op 80-jarige leeftijd en werd begraven in de kasteelkapel. Na zijn dood ging het kasteel over naar de baronnen van Alais en werd verlaten tot 1702, toen er een koninklijk garnizoen werd geïnstalleerd tijdens de Camisardsoorlog. De draken van de koning waren daar gestationeerd om protestanten te bewaken, maar de locatie, geïsoleerd en moeilijk te tanken, werd een doelwit. Op 17 november 1702 werd een bevoorradingskonvooi aangevallen door de Camisards, wat herhaalde gevechten veroorzaakte.

In 1703 hebben de koninklijke soldaten het kasteel gedeeltelijk afgebroken om het gebruik ervan door de Camisards te voorkomen. Op 9 februari van hetzelfde jaar, stak Chef Camisard Rolland het in brand en liet niets anders dan ruïnes achter. Vandaag de dag blijft de kapel nog steeds gebruikt als een plaats van aanbidding en beschouwd als de kleinste protestantse tempel in Frankrijk, kelders gesneden uit de rots, overblijfselen van torens en een broodoven. De kapel, gerestaureerd in 1999 en 2006, behoudt zijn lauze dak.

Architectureel was het kasteel voorzien van een hoofdlichaam geflankeerd door twee torens, volgens een 13e eeuwse loodmijn van de familie Chamsky-Mandajors. De strategische positie maakte het een belangrijke controlepost tijdens de religieuze conflicten van de Cevennes. De kapel, het enige intacte element, getuigt van het seigneuriële en militaire verleden.

Externe links