Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Martainville Castle is een 15e-eeuwse residentie gebouwd door Jacques Le Pelletier, een rijke bourgeois en Rouennais reder. In 1482 begon hij met de bouw van een landelijk kasteel rond 1485. De datum van 1485, gegraveerd op een raam, markeert de eerste bekentenis gegeven aan de abdij van Saint-Ouen de Rouen, de duzeraine du fief.

In 1499 liet de dood van zijn broer Richard Jacques Le Pelletier zijn eigendom erven en de handel verlaten om zich te wijden aan de schoonheid van Martainville. Hij stierf in 1511 zonder mannelijke erfgenaam, en liet het landgoed na aan zijn neef James II, die het familiefortuin verwaterde. In 1571 kreeg zijn afstammeling Richard van Karel IX het recht om zijn naam te veranderen in Martainville.

In de 17e eeuw, het kasteel, toen eigendom van Louis de Martainville, zag zijn commons vergroot en zijn interieurs getransformeerd om zich aan te passen aan het leven op de binnenplaats van Versailles. De laatste erfgenaam overleed in 1757 en het landgoed verhuisde naar de Couture families en vervolgens naar Faudereau. In 1906 werd hij door de staat gered in extremis, nadat hij gedeeltelijk ontmanteld was.

In 1889 werd het kasteel gerestaureerd in de 20e eeuw, met name door Henri Gosselin rond 1925. Sinds 1962 herbergt het Musée des Traditions et Arts Normands, opgericht door Daniel Lavallée, dat collecties van meubels, kostuums en objecten van de 15e tot de 19e eeuw verzamelt. Het museum, het Musée de France, belicht het etnografische erfgoed van Haute-Normandie.

Martainville onderscheidt zich door zijn innovatieve symmetrische plan, met een centrale gang en een achterste torentrap, inspirerende kastelen zoals Chenonceau. De hoofdgevel, herontworpen in de 16e eeuw, omvat een kapel en een brug-op-bascule die kastelen oproepen. De materialen .

De tuinen, gecreëerd in de 17e en 18e eeuw, zijn gedeeltelijk bewaard en beschermd sinds 1997. Het landgoed, omringd door muren en torens, omvat een benedentuin met bijgebouwen (colombier, schuren) en een grote tuin van plezier. Tegenwoordig is het kasteel eigendom van de afdeling Seine-Maritime en combineert het architecturale erfgoed en museumografie gewijd aan Normandische populaire kunst.

Externe links