Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montal, gelegen in de vallei van de Bave in Saint-Jean-Lespinasse (Lot, Occitanie), is een meesterwerk van de eerste Franse renaissance. Gebouwd tussen 1519 en 1534 door Jeanne de Balsac d'Entraygues, transformeert het een middeleeuwse residentie in een gebouw ingericht met versierde gevels, een revolutionaire rechtertrap en torens met valse machicoulis. Zijn sculpturale programma, het mengen van mythologie, allegorieën en familieportretten, weerspiegelt de opeenvolgende rouw van zijn sponsor, weduwe en vervolgens rouwende moeder.

De geschiedenis van het kasteel wordt gekenmerkt door perioden van verval en wedergeboorte. In de 18e eeuw werd het een herberg na de Revolutie en werd ontmanteld in 1880: zijn gekerfde decoraties werden geveild in Parijs. Gered in extremis in 1908 door Maurice Fenaille, industrieel en patroon, werd het gerestaureerd tussen 1908 en 1913 met herstelde of herschapen elementen. Fenail doneerde in 1913 aan de staat, waardoor hij in 1909 als historisch monument werd geclassificeerd.

De 20e eeuw gaf Montal een symbolische rol: het huisvestte de kinderen van koning Leopold III van België in ballingschap in 1940, toen La Monande verborgen van 1943 tot 1945. Tegenwoordig gerund door het National Monuments Centre, belichaamt het de alliantie tussen Renaissance erfgoed en turbulente geschiedenis, met zijn familie bustes, binnenplaats en leisteen daken kenmerkend voor Quercy.

De architectuur van het kasteel breekt met de middeleeuwse door zijn rechter trap "rail on ramp," geïnspireerd door Italië, en zijn brede ramen. De binnenplaats, het hart van het gebouw, contrasteert met sobere buitengevels. De drie ronde torens met peperdaken en de vierkante toren frame een ruimte waar er een uitzonderlijke gebeeldhouwde inrichting: mythologische friezen op de begane grond, bustes op de bovenste reliëfvloer, en verpersoonlijkte kardinaal deugden. Deze elementen, gedeeltelijk verspreid en vervolgens opnieuw samengesteld, getuigen van de artistieke fascist van de Quercy Renaissance.

De legende combineert met het kasteel het motto "Meer hoop," gegraveerd op zijn pediment, en roept de familiedrama's van Jeanne de Balsac op: de dood van haar echtgenoot Amaury II de Montal in 1510, dan van zijn oudste zoon Robert in 1523 tijdens de Italiaanse oorlogen. De gesneden bustes, die levend en overleden vertegenwoordigen (Jeanne, Amaury, hun kinderen Dordet, Robert en Nine), illustreren deze pijnlijke herinnering. Het kasteel kwam vervolgens in handen van nobele families zoals de Plas de Tanes, voordat het in de 19e eeuw werd afgebroken.

De restauratie door Maurice Fenaille (1908/1913) is een keerpunt: het koopt originele elementen (lucarnes, bustes) uit musea zoals het Louvre of Kensington, en vult de gaten met kopieën. De trap, bedreigd met ontmanteling, wordt bewaard, het gebouw wordt gered. Sinds 2006 is Montal open voor het publiek, gerangschikt als een van de meest opmerkelijke renaissance kastelen in Quercy met Assier of Cénevières, en beroemd om zijn mix van tragische geschiedenis en erfgoed renaissance.

Externe links