Château de Montfa dans le Tarn

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château de Montfa, dat in 1255 werd genoemd als zetel van een baron, behoorde tot de familie van Lautrec, een tak van de burggraaf. Zijn eerste gecertificeerde eigenaar, Isarn IV de Lautrec, stierf daar in 1275. De site kan teruggaan naar een vroeger tijdperk, Montfa wordt genoemd als een "versterkt dorp" in archieven met betrekking tot de opeenvolging van Frotard III. Dit kasteel, strategisch gepositioneerd, werd eeuwenlang een familie- en territoriale kwestie voor de Lautrec.

Tussen de 13e en 20e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand binnen nobele lijnen. Na Isarn IV ging hij naar zijn zoon Frotard V, daarna naar Guillaume, waarna hij in 1352 werd overgedragen aan de familie van Arpajon. In de 15e eeuw namen de Graven van Foix er kort de controle over, maar de Lautrec herstelde het in 1430 via Peter VI, na een uitwisseling met andere kastelen. De opvolging ging door met Antoine I en Antoine II, die zijn anker in deze dynastie consolideren.

De zestiende eeuw markeerde een tumultueuze periode voor Montfa, blootgesteld aan de godsdienstoorlogen. In 1569 verpletterde de protestantse leider Gontaud de Biron het kasteel, dat in 1580 werd herbouwd door Henri de La Tour d'Auvergne, burggraaf van Turenne. Een laatste protestantse aanval vond plaats in 1591. Tegelijkertijd werd de baron van Montfa, tegenover Henri I van Montmorency, opgesloten in het Château de Vénès. Deze conflicten illustreren de religieuze en politieke spanningen van die tijd.

Van de 18e eeuw tot op de dag van vandaag, ervoer het kasteel verschillende wisselvalligheden. Aan het begin van de 20e eeuw, na de dood van Alphonse de Toulouse-Lautrec (vader van de schilder) in 1913, werd hij verlaten, geplunderd en gebruikt als steengroeve. In 2017 kocht een liefhebber het en richtte een vereniging op voor zijn restauratie. Vandaag de dag, de site, in het proces van rehabilitatie, gastheer van culturele en educatieve evenementen, met behoud van het architectonisch erfgoed.

Architectureel had het kasteel van Montfa een rechthoekig plan met een versterkte behuizing, met een centrale binnenplaats. Het omvatte een vroege vierkante toren naar het noordwesten, een houten lichaam omlijst door torens, en een 13e eeuwse kapel gewijd aan Saint Eugene, nu gerestaureerd. Een tweede behuizing beschermde de heuvel. De droge sloten en de stenen brug (ter vervanging van een oude ophaalbrug) getuigen van het verdedigingssysteem. De omgeving, ingericht met middeleeuwse boomgaard, rozentuin en appeltuin, voegt een landschapsdimensie toe aan de site.

Externe links