Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Montmuran werd aan het einde van de 12e eeuw gesticht door de heren van Tinténac, vazalen van de abdij van Saint-Georges van Rennes. Twee romaanse torens bleven van deze periode, terwijl een eerste houten kasteel, gebouwd in 1036, werd vernietigd in 1168 door de Plantagenets. In 1170 werd een stenen fort opgericht, waaronder een kerker die vandaag nog zichtbaar is.

In de 14e eeuw werd Montmuran een belangrijk bolwerk onder de familie Laval, verbonden met de Montforts. In 1354 werd Bertrand Du Guesclin daar nagesynchroniseerd na een Engelse aanval bij Bécherel. Hij trouwde in 1374 met Jeanne de Laval in de kapel van het kasteel en werd eigenaar van het landgoed tot zijn dood in 1380. Het kasteel bleef in de familie Laval tot de 16e eeuw.

In 1547 trouwde Charlotte de Laval, de laatste erfgename, met admiraal de Coligny, later slachtoffer van de Saint-Barthélemy. Het landgoed ging vervolgens naar Hamilton, daarna naar de Coëtquen en de Mornay. In de 18e eeuw werd het huis opnieuw ontworpen, maar een brand in 1889 heeft het gebouw gedeeltelijk beschadigd. In 2003 werd het monument gerestaureerd tussen 2022 en 2024.

Montmural combineert architecturale middeleeuwse verdedigingselementen (duiven, mâchicoulis, ophaalbruggen) met een 18e-eeuws huislichaam. De kapel, een plaats van historische ceremonies, en een oranjerie completeren het geheel. De site, toegankelijk voor het publiek, dient ook als kader voor filmen en recepties.

Het kasteel is onafscheidelijk van figuren als Du Guesclin, de Lavals of Coligny, en lokale legendes zoals die van de bloederige weg, getint met ijzeroxide. Zijn geschiedenis weerspiegelt de Bretonse conflicten (oorlog van successie) en sociale transformaties, van feodale vesting tot seigneurieel domein dan erfgoed.

Externe links