Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Montpezat wordt voor het eerst genoemd in 994 onder de naam "Alsas," dan in 1119 als kasteel Montis-Pesati in een pauselijke zeepbel van 1156. In 1269 werd hij overgeplaatst naar Saint-Louis. De naam evolueert van de Latijnse Mons Pezatus ("gebroken berg" of "geklaard"), die zijn strategische rol weerspiegelt op de cevenol uitlopers.

In de 16e eeuw veranderde het kasteel van hand: verkocht in 1521 aan Pierre Tremolet, dokter van François I, werd het een kwestie tijdens de oorlogen van de religie. In 1569 zochten protestanten hun toevlucht daar voordat ze werden afgeslacht door de troepen van de Marshal van Damville. Het gebouw, verbrand in 1789, werd gered door de inwoners, maar zijn trap werd gebroken en zijn appartementen werden geplunderd. Voor de Revolutie vormde het een gesloten vierhoek, met een kapel op een zuidterras.

Het kasteel heeft drie gebouwen rondom een binnenplaats. De noordelijke vleugel, doorboord door arcades en een 15e eeuwse deur, contrasteert met de oostvleugel, met een gedeeltelijk geruïneerde vierkante toren en een gecorbelde galerij. De westvleugel eindigt met een ronde toren geflankeerd door een veelhoekige trapkoepel. Op de historische monumenten in 1949 voor zijn gevels en daken, blijft er een privé-eigendom gesloten voor het publiek.

De gemeente Montpezat, op het platteland en gekenmerkt door een agrarische economie (visteelt, kastanjebomen), heeft sinds 1968 haar bevolking zien groeien, tot 1.402 inwoners in 2023. Het kasteel, symbool van zijn middeleeuwse verleden en religieuze conflicten, maakt deel uit van een Cevenol landschap tussen bossen (46% van het grondgebied) en landbouwgrond (50%).

De geschiedenis weerspiegelt ook de lokale dynamiek: gedeeltelijke ontmanteling van de wallen in 1573 (vandaar de bron van Platanes Square), en een gemeenschapsleven georganiseerd rond de kerk van Saint Sebastian en de protestantse tempel, beide beschermd. Tegenwoordig belichaamt het kasteel de herinnering aan een dorp waarvan de identiteit is gekoppeld aan zijn gebouwde en natuurlijke erfgoed.

Externe links