Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Moulins-Engilbert, ook bekend als het oude kasteel, is een middeleeuws gebouw waarvan de eerste bouwwerken dateren uit de late 10de en vroege 11de eeuw, zoals blijkt uit koolstofanalyses 14. Deze resten, in opus spicaatum, zijn te vinden in de basis van de kerker en op de bovenste binnenplaats. Aan het begin van de 11e eeuw werd een gebouw toegevoegd aan het oosten van de kerker, op basis van het. Deze primitieve elementen onthullen een oude bezetting, lang voor de latere herontwikkeling.

In de 13e eeuw, het kasteel en de landerijen doorgegeven onder controle van de Graaf van Nevers. Deze periode markeert een belangrijke herontwikkeling van de site, waaronder de wederopbouw van de kerker. Een opmerkelijke gebeurtenis vond plaats in december 1290: het huwelijk van Lodewijk I van Nevers met Jeanne de Rethel, gevierd in de behuizing van het kasteel. Deze transformaties weerspiegelen het strategische en symbolische belang van de plaats voor de lokale adel.

Tussen 1383 en 1390 heeft de Kamer van Koophandel van het hertogdom Bourgondië belangrijke restauratiewerken van defensie en gebouwen gefinancierd, waaruit haar militaire en administratieve rol blijkt. Van 1424 tot 1440 herbergt het kasteel de Ducaux kinderen uit het huwelijk van Filippus de Goede en Bonne d'Artois. In 1463-1464 schreef de graaf van Nevers de eerste Noorse gebruikelijke wet, die uiteindelijk werd aangenomen in 1534. In 1475 werd de site echter een probleem tijdens de conflicten tussen koninklijke troepen en Bourgondië voor de controle van de stad.

Vanaf de 18e eeuw ging het kasteel geleidelijk achteruit. Zijn entreetorens dienen zelfs als gevangenis, voordat de Franse Revolutie hem veranderde in een nationaal goed, verkocht als zodanig. In 1853 verwierf Victor Moreau, een lokale notaris, de ruïnes en ondernam hij instandhoudingswerken geïnspireerd door romantiek: hij bouwde verkeersruimten, plantte bomen (inclusief een laricio den die nog zichtbaar waren), herstelde de baai in 1877 en voegde in 1879 een bassin toe aan de lagere binnenplaats. De actie beoogt het schilderachtige uiterlijk van de plaatsen te behouden.

Sinds de 18e eeuw is het kasteel de thuisbasis van een moestuin en een boomgaard. In de jaren '50 werd een kleine openbare tuin aangelegd rond het oude bekken, die de site voor het publiek opent. De gemeente Moulins-Engilbert kocht in 2006 een historisch monument. Sindsdien werken de "Association des amis du Vieux Château" en de gemeente aan haar ontwikkeling, met renovaties zoals die van de zuidelijke muur van het huis tussen 2008 en 2010. De site blijft een bewijs van de architectonische en historische evoluties van de Nièvre.

De opgravingen en archeologische studies, zoals die gepubliceerd in 2009 door de DRAC van Bourgondië, stonden toe om de fasen van de bouw en bezetting van het kasteel te specificeren. Zo illustreert het bijna een millennium van geschiedenis, van middeleeuwse oorsprong tot hedendaagse restauraties, door zijn rol in feodale conflicten en zijn aanpassing aan landbouw- en openbare toepassingen.

Externe links