Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Nomeny, gelegen in de gelijknamige gemeente Meurthe-et-Moselle, is een emblematisch gebouw van het erfgoed van Lotharingen. Gebouwd in de late 14e eeuw, maakt het deel uit van een oudere vesting gebouwd in de 11e eeuw door de bisschoppen van Metz. Deze strategische locatie, halverwege Nancy en Metz, diende als een af en toe verblijf voor bisschoppen en werd later een plaats van macht voor de hertogen van Lotharingen.

Het romaanse fort, ontworpen voor de verdediging, werd aangepast in de 14e eeuw met de bouw van een gotisch kasteel op de binnenplaats. Dit laatste, een residentieel gebouw, huiskamers zoals de eetkamer en kamers in de ronde toren. De plaats was het toneel van grote gebeurtenissen, zoals de geboorte van Louise de Lorraine in 1553, toekomstige koningin van Frankrijk, of de ondertekening van het Verdrag van Nomeny door Lodewijk XIV in 1663.

In de 17e eeuw werd het fort ontmanteld in opdracht van Richelieu, waarna het residentiële kasteel in 1742 werd verwoest om barakken te bouwen. Vandaag de dag zijn er alleen resten geclassificeerd als historische monumenten in 1984: drie torens, de kastanje en de courtines. Deze ruïnes, beheerd door de Lorrain en Seille Heritage Association, getuigen van het strategische en historische belang van de site.

De kerk Saint-Étienne, geclassificeerd in 1907, is een ander belangrijk monument van Nomeny. Na 1918 herbouwd, behoudt het Romaanse (XII eeuw) en Gotische elementen (XIV eeuw), evenals Merovingische sarcofagen ontdekt op het terrein. De meubels, waaronder 15e en 16e eeuwse standbeelden, weerspiegelen het rijke religieuze en artistieke verleden van de regio.

De stad Nomeny, welvarend onder de Vaudémonts, werd verwoest door de Dertigjarige Oorlog en de pest in 1632. Zijn kasteel, verlaten na het vertrek van Marguerite de Gonzague in 1629, werd geleidelijk afgebroken. De stenen werden gebruikt voor de wederopbouw van de stad na 1914, toen Nomeny werd verbrand door Beierse troepen, 55 doden en 200 gebouwen vernietigen.

Vandaag de dag, de site van het kasteel, hoewel gedeeltelijk gevuld en gewijzigd, blijft een plaats van geheugen. De opgravingen en werken van de lokale vereniging helpen deze overblijfselen te behouden, en bieden een overzicht van de militaire en residentiële architectuur van Lotharingen van de 11e tot de 18e eeuw.

Externe links