Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Parentignat, gelegen in de Puy-de-Dôme in Auvergne-Rhône-Alpes, ontstond in 1707 toen Jean-Antoine de Lastic, Prior van Bredon, en zijn neef François II de Lastic het domein verwierf van de erfgenamen van Maximilien de Sommyèvre. Op dat moment, het gebouw, in slechte staat, gepresenteerd zich als een vierhoek geflankeerd door vier torens. Tussen 1710 en 1714, Anne-François II de Lastic, die eenmansman was geworden, lanceerde een grote werkcampagne: hij kocht het naburige dorp (170 getekende contracten), integreerde een 15de eeuws sterk huis in de linkervleugel, en richtte een geheel van centrale huizen ingericht met een driehoekige pediment. De Franse tuinen, het terras begrensd door een balustrade, en de stallen dateren uit deze periode.

De familie van Lastic markeert de geschiedenis van het kasteel. Anne-François III, militair luitenant-generaal in 1762, heeft hem tussen 1768 en 1770 gerenoveerd na twee decennia van verlatenheid. In 1771 verbleef de Marshal van La Fayette daar. Zijn zoon Anne-François IV keerde in 1779 terug om het interieur te voltooien (marmeren trap van Nonette, herontworpen appartementen) en om een "Trianon" bij de molen te creëren. In 1792 werd hij commandant van de Nationale Garde, maar overleed in 1794. Het kasteel, gespaard door de Revolutie, herbergt zelfs een salpeterfabriek.

In de 19e eeuw transformeerden Joseph de Lastic en zijn vrouw Octavie, kamerheer en dame van het paleis van de keizerin Josephine, de "Franse" tuinen in een "Engels" park en plantte een tulpboom aangeboden door Josephine. Het kasteel werd door Henri Pourrat "Petit Versailles auvergnat" genoemd. Georges de Lastic (1927/1988) en zijn vrouw Françoise restaureerden het gebouw in de jaren '70/1990 en heropenden het in 1994. Vandaag de dag herbergt het de collectie Georges de Lastic, een van de rijkste particuliere sets van Franse schilderijen uit de 17e en 18e eeuw.

De architectuur van het kasteel combineert klassieke symmetrie en middeleeuwse erfgoed: drie niveaus (waaronder Mansart attices), een ereplaats omlijst met twee vleugels met ronde torens, en een gevel is vijftien overspanningen die open naar een terras. Het interieur, bewaard sinds de 18e eeuw, behoudt zijn originele meubels, houtwerk en decoraties (bibliotheek, balzaal, Louis XVI boudoir). De bijgebouwen, waaronder de 18e eeuwse stallen, completeren dit opmerkelijke ensemble, nog steeds eigendom van de familie Lastic na twaalf generaties.

Externe links